Ανδρομέδια Ελλάς

Πλανητικές θερμοπύλες

Tag Archives: αριστοτελης

Η Δημοκρατία στα καλύτερα της

Ο Περικλής αγορεύων στην Πνύκα

Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα για το οποίο έχουν πάρει θέση οι ουρανιδείς Έλληνες μέσω στόματος Αριστοτέλη και Πλάτωνος. Έκαστοι, χαρακτηρίζουν τη δημοκρατία ως εκτροπή της πολιτείας και την ταυτοποιούν με την οχλοκρατία. Η ίδια η φύση διδάσκει στον άνθρωπο τον ορθό τρόπο διαχείρισης μιας κοινωνίας, κάτι που οι ουρανιδείς, φυσικά κατέχουν. Σε όλα τα έμβια όντα, από τα έντομα μέχρι τα πρωτεύοντα θηλαστικά υπάρχει μια μορφή φυσικής ιεραρχίας.

Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα κοπάδι αγριοκάτσικα. Αν παρατηρήσουμε, θα διαπιστώσουμε πως το κοπάδι παρατηρεί τις κινήσεις ενός συγκεκριμένου «ατόμου» του κοπαδιού, στο οποίο, όλο το κοπάδι έχει περισσότερο την προσοχή του στραμμένη. Το άτομο αυτό είναι το κυρίαρχο αρσενικό, το οποίο είναι το ικανότερο μέλος του κοπαδιού, αυτό που μεγιστοποιεί τις πιθανότητες επιβίωσης του κοπαδιού. Πάντα το κυρίαρχο αρσενικό θα υπερτερεί σε φυσική κατάσταση, σωματική διάπλαση και δύναμη, ωριμότητα και εμπειρία. Παρατηρώντας το κοπάδι περισσότερο θα διαπιστώσουμε ότι υπάρχει μια μερίδα ατόμων, τα οποία είναι πιο δραστήρια σε σχέση με το σύνολο, ασχολούνται φευγαλέα με την εύρεση τροφής και τη βοσκή αλλά περισσότερο κινούνται περιμετρικά και παρατηρούν σε μακρινές αποστάσεις. Τα άτομα αυτά φαίνονται υγιή και ακμαία και δυνατά. Εντός της περιμέτρου υπάρχουν και οι κατσίκες, με τα μικρά και ίσως και γεροτράγοι. Σε περίπτωση απειλής, τα ετοιμοπόλεμα περιμετρικά κατσίκια, θα κλείσουν τον κύκλο με τα γυναικόπαιδα μέσα και θα στηθούν απειλητικά προεκτείνοντας τα κέρατα, αλλά παράλληλα παρακολουθώντας το κυρίαρχο αρσενικό, το οποίο βρίσκεται εκτός κύκλου και αποφασίζει για την επόμενη κίνηση του κοπαδιού.

Ένα αντίστοιχο παράδειγμα κοπαδιού μπορούμε να πούμε ότι είναι ο βασιλέας Λεωνίδας με τους 300 άριστους Σπαρτιάτες. Βέβαια οι Σπαρτιάτες, επειδή ο βασιλέας ήταν στην πρώτη γραμμή, για να αποφύγουν την δυσάρεστη θέση να μείνουν χωρίς «κυρίαρχο αρσενικό» ως ακέφαλο κοπάδι, ακολουθούσαν το πολίτευμα της διπλής Βασιλείας.

Πάμε τώρα στα λόγια του πατέρα των πολιτευμάτων του Αριστοτέλη: Τα πολιτεύματα που έχουν θετικό αποτέλεσμα στην διαχείριση ενός συνόλου, μιας κοινωνίας είναι τρία και πρέπει να εναλλάσσονται θετικά και κυκλικά, λειτουργώντας συνδυαστικά και αποτελεσματικά. Είναι α) η Βασιλεία (όχι η κληρονομική Βασιλεία, αλλά η Βασιλεία που προκύπτει από τους αγώνες στους οποίους λαμβάνουν μέρος οι πολίτες, δηλαδή ο πολίτης με τις περισσότερες διακρίσεις γινόταν βασιλέας, ως ο ικανότερος), β) η Αριστοκρατία (δηλαδή το σύνολο των νικητών των αγώνων, οι άριστοι, τα πρωτοπαλίκαρα), γ) η Πολιτεία (δηλαδή το σύνολο των πολιτών, οι οποίοι συμμετέχουν ενεργά στα κοινά και μέσω προσωπικού ζήλου επιδιώκουν, αν θέλουν, την διάκριση στους αγώνες για να ανέβουν κατηγορία). Οι αγώνες που γίνονταν στην αρχαία Ελλάδα, ήταν αναρίθμητοι και έπαιζαν τον σημαντικότερο ρόλο για την υγιή διοίκηση των πόλεων – κρατών. Κάλυπταν  τρείς βασικούς τομείς: 1. Επιστήμες (διανόηση) 2. Καλές Τέχνες (συναίσθημα) 3. Σωματικά και πολεμικά αγωνίσματα (ύλη). Μέσω των αγώνων προέκυπτε η πολιτική ιεραρχία. Αν παρατηρήσουμε την ιστορία θα διαπιστώσουμε ότι όλοι σχεδόν οι αρχαίοι ηγέτες είχαν στεφθεί ολυμπιονίκες. Συνέχιζε ο Αριστοτέλης: Οι εκτροπές των τριών θετικών πολιτευμάτων είναι: α) για την Βασιλεία, η Τυραννία, β) για την Αριστοκρατία, η Ολιγαρχία και γ) για την Πολιτεία, η Δημοκρατία.

Ερχόμαστε στο σήμερα με έναν προβληματισμό: Έστω ότι έχουμε ένα νόμισμα. Στη μια όψη υπάρχει η λέξη Δημοκρατία και στην άλλη όψη η λέξη Τεχνολογία. Δηλαδή σήμερα από τη μια πλευρά, έχουμε όλοι οι πολίτες μιας χώρας ίσα δικαιώματα ψήφου (ούτε λόγος για παιδεία, ηλικία, κ.α.) και από την άλλη πλευρά, έχουμε, πολύ εμφανώς πλέον, την μαζικοποίηση συνειδήσεων, μέσω της τηλεόρασης και της Τεχνολογίας γενικότερα, η οποία αντί να εξυπηρετεί το σκοπό της διευκόλυνσης της ζωής μας, εξυπηρετεί την χειραγώγηση των μαζών και την τρομοκρατία των υπόδουλων λαών (ψυχοτρονικός πόλεμος λέγεται). Αν αυτό το νόμισμα ήταν πολίτευμα, τι πολίτευμα θα ήταν;

 Σχετικά:

Ελληνική, Αριστοτέλεια, Πλατωνική, πολιτική προσέγγιση.

Mindcontrol: MKULTRA Project & MONARCH Project

Ελληνική, Αριστοτέλεια, Πλατωνική, πολιτική προσέγγιση.

Περί του Φυσικού-Υγιούς-Αληθούς πολιτεύματος των Αρίστων Ηγετών, εκλεγομένων μέσω πολυδιάστατων αγώνων υπό την εποπτεία Κριτών-Αγωνοδικών:

Οι πολίτες των προδημοκρατικών αρχαίων ελληνικών πόλεων-κρατών διοργάνωναν πανελλήνιους αλλά και τοπικούς αγώνες όπως οι Ολυμπιακοί, τα Ίσθμια, τα Νέμεα, τα Πύθια, του Κρισσαίου πεδίου των Δελφών κ.α. Τα αγωνίσματα κάλυπταν τρεις τομείς:

  1. Επιστήμες (διανόηση)
  2. Καλές Τέχνες (συναίσθημα)
  3. Σωματικά και πολεμικά αγωνίσματα (ύλη)

Σκοπός δεν ήταν να μοιράζουν απλά στεφάνια ελιάς και δάφνης αλλά μέσω της ευγενούς άμιλλας και του συναγωνισμού-ανταγωνισμού σε φάσεις προημιτελικών, ημιτελικών και τελικών μαχών, επιλέγονταν οι Άριστοι για να κυβερνήσουν τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Δηλαδή ακολουθώντας το παράδειγμα της φύσης, την φυσική επιλογή που είναι ο τρόπος υγιούς εξέλιξης εκατομμυρίων ετών, προέκυπταν οι φυσικοί ηγέτες, αυτοί που δικαιολογημένα δικαιούνταν κυβερνητική θέση.

Στους αρχαίους αγώνες για τους νικητές δεν αποφάσιζαν δημοκρατικώς οι μέλλοντες να κυβερνηθούν θεατές στις κερκίδες των σταδίων, αλλά αποφάσιζαν οι Κριτές-Αγωνοδίκες οι οποίοι δεν ήταν τυχαίοι, ανειδίκευτοι πολίτες. Αλλά ήταν οι παλαιότεροι αριστεύσαντες ηγέτες-αθλητές των αγώνων τριών επιπέδων. Δηλαδή οι Κριτές απαρτίζονταν από τους παλαιότερους Άριστους, ως πλέον γερουσιαστές, μη κυβερνώντες.

Ο Αριστοτέλης έγραφε: «Τα πολιτεύματα τα οποία αποδίδουν θετικό έργο σε μια πόλη-κράτος εναλλάσσονται μεταξύ τους σε θετικούς κύκλους και είναι τρία:

  1. Βασιλεία (όχι κληρονομικών βασιλέων αλλά επιλεγόμενων μέσω των αγώνων)
  2. Αριστοκρατία (δηλαδή το σύνολο των ηγετών-νικητών των αγώνων)
  3. Πολιτεία

Η Βασιλεία μέσω της χρηστής διοίκησης του ενός βασιλέως πρέπει να παράγει τους πολλούς ικανούς της χρηστής διοίκησης της Αριστοκρατίας. Με την σειρά τους οι άριστοι πρέπει να παράγουν τους πλείστους ικανούς, δηλαδή το μέγιστο ποσοστό των πολιτών ικανών για χρηστή διοίκηση και συμμετοχή στα κοινά της πόλης το οποίο ονομάζεται Πολιτεία.»

Συνέχιζε ο Αριστοτέλης: «Οι εκτροπές των τριών θετικών πολιτευμάτων είναι τα εξής εκφυλισμένα-διεφθαρμένα πολιτεύματα:

  1. Εκτροπή Βασιλείας = Τυραννία
  2. Εκτροπή Αριστοκρατίας = Ολιγαρχία
  3. Εκτροπή Πολιτείας = Δημοκρατία*

* Η διοίκηση από όλο τον δήμο μιας πόλεως ασχέτως αν οι κάτοικοι είναι ικανοί ή όχι για χρηστή διοίκηση. Η Δημοκρατία, δηλαδή η διοίκηση από αδαείς πολίτες είναι το χείριστο των πολιτευμάτων.» Βεβαίως ο Αριστοτέλης ως Δημοκρατία εννοούσε την αρχαία «Άμεση Δημοκρατία» σύμφωνα με την οποία μέσω μιας απλής κλήρωσης του ονόματος, κάποιος πολίτης μπορούσε να κατέχει κάποιο ανώτατο κρατικό αξίωμα και σε περίπτωση που αυτός που προέκυπτε ήταν ανεγκέφαλος υπήρχε ο κίνδυνος να ζημιώσει την πόλη-κράτος.

Ο Πλάτων αφιερώνει μεγάλο τμήμα της Πολιτείας του στις συζητήσεις σχετικά με την Ιδεώδη Πολιτεία. Ωστόσο, παρέμενε το θέμα του τύπου διακυβέρνησης, οπότε η συζήτηση καταλήγει σε τέσσερα είδη πολιτευμάτων, τα οποία δεν μπορούν να επιβιώσουν:

  1. Τιμοκρατία: Ο Σωκράτης ορίζει την τιμοκρατία ως ένα πολίτευμα, στο οποίο κυβερνούν άτομα που αγαπούν την τιμή και έχουν επιλεχθεί σύμφωνα με το βαθμό τιμής που κατέχουν στην κοινωνία. Η τιμή συχνά εξισώνεται με τον πλούτο και την ιδιοκτησία, οπότε το «χρυσό» αυτό πολίτευμα θα οδηγούσε στον υλισμό.
  2. Ολιγαρχία: Οι πειρασμοί αυτοί δημιουργούν μια σύγχυση ανάμεσα στην τιμή και το οικονομικό καθεστώς, κάτι που θα οδηγούσε στην εμφάνιση της ολιγαρχίας. Ο Σωκράτης υπογραμμίζει ότι ο πλούτος δε θα βοηθήσει τον καπετάνιο να ελέγξει το πλοίο του. Η αδικία αυτή διαχωρίζει πλούσιους και φτωχούς, δημιουργώντας έτσι ένα περιβάλλον για εγκληματίες και επαίτες. Οι πλούσιοι συνωμοτούν συνεχώς ενάντια των φτωχών και αντίστροφα.
  3. Δημοκρατία: Καθώς μεγαλώνει αυτό το κοινωνικοοικονομικό χάσμα, αυξάνονται και οι εντάσεις ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις, δίνοντας χώρο για την εμφάνιση της δημοκρατίας. Οι φτωχοί ανατρέπουν τους άπειρους ολιγαρχικούς και σύντομα παρέχουν ελευθερίες σε όλους τους πολίτες. Κάποιος δημαγωγός σύντομα ανέρχεται για να προστατέψει το δίκιο των κατώτερων τάξεων. Οι άνθρωποι «μεθούν» με τόση ανεξέλεγκτη ελευθερία και έτσι επέρχεται τυραννία, το πιο καταπιεστικό είδος διακυβέρνησης.
  4. Τυραννία: Οι ελευθερίες που αποδόθηκαν στους πολίτες τους χωρίζουν σε τρεις κοινωνικοοικονομικές τάξεις: την άρχουσα τάξη, τους καπιταλιστές και τους απλούς πολίτες, οι οποίοι βλέπουν να απειλούνται οι ελευθερίες τους από την ένταση μεταξύ των δυο πρώτων τάξεων και καταφεύγουν στο δημοκρατικό δημαγωγό, ο οποίος, με τη σειρά του, διαφθείρεται από την εξουσία και γίνεται τύραννος, με τη βοήθεια μιας μικρής ομάδας οπαδών του για την προστασία του και τον απόλυτο έλεγχο.

Η ειρωνεία έγκειται στο γεγονός ότι η Ιδεώδης Πολιτεία που περιγράφεται μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με τυραννία, αλλά βρίσκεται στην εντελώς αντίθετη πλευρά: ο φιλόσοφος-βασιλιάς που κατέχει την εξουσία δε δρα με γνώμονα το ίδιο συμφέρον, αλλά είναι αφιερωμένος στο κοινό καλό, καθώς κατέχει τη γνώση και τη σοφία…

ΥΓ: Θα ακολουθήσουν και άλλες αξιοσημείωτες πολιτικές απόψεις αρχαίων Ελλήνων. Θα ακολουθήσει Αισώπειος μύθος για την απλούστευση των εννοιών και την κατανόηση της αποτελεσματικότητας των αρχαίων πολιτικών. Θα ακολουθήσει επεξήγηση για το πως επιβλήθηκε η Δημοκρατία (άρα η παρακμή) στην Αρχαία Αθήνα από τους Γεφυραίους-Σημίτες.

Σχετικό: Εβραίοι καθορίζουν την ιστορία της Ελλάδος από το 500 π.Χ.

Αρέσει σε %d bloggers: