Ανδρομέδια Ελλάς

Πλανητικές θερμοπύλες

Category Archives: Επιστημονικά

Ψυχοτρονική και ψιονικός πόλεμος

«Μπορώ να πω, με απόλυτη βεβαιότητα, ότι το χάρισμα στο οποίο αναφέρομαι σ’ αυτό το χρονικό, είναι ένα πολύτιμο και υπέροχο εργαλείο, το οποίο είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε στη ζωή μας. Μπορώ επίσης να πω, εξίσου γρήγορα, ότι όπως κάθε τι που περνά στα χέρια των θνητών, έτσι κι αυτό το χάρισμα, μπορεί να μεταμορφωθεί σε κατάρα που θα καταστρέψει την ανθρωπότητα, αντί να την υπηρετήσει. Διατηρώ αυτό το φόβο όσο η τηλεπαθητική παρατήρηση παραμένει το μυστικό όπλο του Υπουργείου Άμυνας. Η επιλογή είναι δική μας. Το μυστικό έχει αποκαλυφθεί…».
M’ αυτά τα λόγια ο πρώην ταγματάρχης του Αμερικανικού Στρατού Ντέιβιντ Μόρχαουζ, τελειώνει το αποκαλυπτικό του βιβλίο Ψυχικός Πολεμιστής, που δημοσιεύτηκε το 1996. Σ’ αυτό το βιβλίο ο Μόρχαουζ περιγράφει με λεπτομέρειες την εμπλοκή του σε πειράματα Παρακολούθησης εξ Αποστάσεως (Remote Viewing) και συγκεκριμένα στο πρόγραμμα Ηλιαχτίδα (Sunlight), που ανέπτυξε μυστικά ο στρατός των ΗΠΑ. Σκοπός του συγκεκριμένου προγράμματος ήταν η εκπαίδευση «χειριστών» (controllers) και η χρησιμοποίηση τους σε ανορθόδοξες επιχειρήσεις συλλογής πληροφοριών.
Η ομάδα των «χειριστών», στην οποία άνηκε και ο Μόρχαουζ, αποτελούσε μια ειδική μονάδα στους κόλπους του Αμερικανικού Στρατού. Ήταν οι ψιονικοί πολεμιστές, οι «πολεμιστές του μέλλοντος», που «έβγαιναν στον αιθέρα» κι εκτελούσαν μια σειρά από αποστολές «ψυχικής κατασκοπείας» στα πλαίσια μιας νέας αναίμακτης μορφής πολέμου, που λέγεται ψιονικός πόλεμος (psionic war). Πιο συγκεκριμένα περιλαμβάνει την εξω-αισθητήρια αντίληψη (ESP), τη διόραση, την παρακολούθηση εξ αποστάσεως, την ψυχοκίνηση, την τηλεπάθεια, τις σκεπτο-ενεργειακές ασπίδες, το ψυχικό σαμποτάζ, τη μεταβίβαση της σκέψης…
Η ψυχοτρονική και οι ψιονικές έρευνες εξελίχτηκαν κατά κανόνα μέσα σε απόρρητα επιστημονικά εργαστήρια των ΗΠΑ και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και πάντα κάτω από την αυστηρή επίβλεψη του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών. Οι μυστικές υπηρεσίες, στην προσπάθεια τους ν’ αναπτύξουν αξιοθαύμαστες τεχνικές συλλογής και προστασίας ευαίσθητων πληροφοριών, βασίστηκαν όχι μόνον στην τεχνολογία, αλλά και στο χειρισμό ψυχικά χαρισματικών ανθρώπων ώστε να γίνουν οι τέλειοι κατάσκοποι. Μπροστά στις ικανότητες αυτών των ψιονικών να «βγαίνουν στον αιθέρα» ή να «πέφτουν στην 4η διάσταση» και να παρατηρούν πράγματα που βρίσκονται ακόμη και σε διαφορετικό χωροχρόνο, τα «κλειδώματα» και οι περίτεχνοι αλγοριθμικοί κωδικοί, που υποτίθεται ότι θα προστάτευαν τα μυστικά από τα αδιάκριτα μάτια, αποδείχτηκαν απλά παιχνιδάκια. Καθόλου παράξενο λοιπόν που οι ψιονικοί απέκτησαν τη φήμη των πολεμιστών του μέλλοντος.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ σημαντικό: οι ψιονικοί δεν πρέπει να συγχέονται με μάγους, διάμεσα (μέντιουμ) και γενικώς με ανθρώπους που δραστηριοποιούνται στο χώρο της παραψυχολογίας. Υπάρχει άλλωστε θεμελιακή διαφορά ανάμεσα στις ψιονικές και στις παραψυχολογικές επιχειρήσεις. Στις ψιονικές επιχειρήσεις χρησιμοποιούνται τεχνικές, ψυχοτρονικές τεχνολογίες, ακόμη και κατευθυνόμενες εκπομπές μικροκυμάτων σε ανθρώπινους στόχους, ενώ στις παραψυχολογικές χρησιμοποιούνται σύμβολα και αρχέτυπα, που επιδρούν με τον τρόπο τους στα ανθρώπινα εγκεφαλικά κύματα. Πιο απλά, ο ψιονικός πόλεμος διεξάγεται κυρίως με τη βοήθεια επιστημονικών και τεχνολογικών μεθόδων και τεχνικών, ενώ ο παραψυχολογικός μέσω μεθόδων, που μέχρι σήμερα θεωρούνταν μαγεία, καβαλισμός και αλχημεία.
Αλλά ας επιστρέψουμε στην ψυχοτρονική. Ο όρος ψυχοτρονική επινοήθηκε από δύο Τσέχους ερευνητές τον Δρ. Ζντένεκ Ρέτζακ και τον Ρόμπερτ Παυλίτα (κατασκευαστή των «ψυχοτρονικών γεννητριών). Με δύο λόγια, με τον όρο ψυχοτρονική εννοούμε την άμεση συνεργασία και αλληλεσύνδεση του νου με την ύλη. Πρόκειται για έναν τρόπο επηρεασμού και χειρισμού του ανθρώπινου νου από απόσταση. Ένα εγχειρίδιο του αμερικανικού στρατού δίνει τον παρακάτω ορισμό για την ψυχοτρονική: «Πρόκειται για προβολή και μετάδοση νοητικής ενέργειας, που παράγεται ή μέσω της ατομικής ή συλλογικής πειθαρχίας και του ελέγχου ή μιας συσκευής, που μεταδίδει τέτοιο είδος ενέργειας, δηλαδή σαν ένα σύστημα νοητικού μπλοκαρίσματος».
Ένα από τα πρακτικά αποτελέσματα της ψυχοτρονικής ήταν και η κατηγοριοποίηση των ανθρώπων-αντικειμένων της έρευνας, σε δύο μεγάλες ομάδες ανάλογα με τις ψυχοτρονικές τους ικανότητες:
Ψιονικοί. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν άτομα με αυξημένη έξω-αισθητηριακή αντίληψη (ESP), που χρησιμοποιείται για τη συγκέντρωση πληροφοριών (ψυχική κατασκοπεία). Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και τα άτομα με ικανότητες διόρασης, τηλεθέασης, τηλε-αίσθησης, πρόγνωσης, προγενεστερογνωσίας (λήψη πληροφοριών για γεγονότα που έχουν συμβεί) και τηλεκίνησης. Εδώ ανήκουν επίσης και οι ψυχοκινητικοί. Σύμφωνα με έρευνες, οι ψυχοκινητικοί μπορούν με «νοητικό» μπλοκάρισμα να προκαλέσουν ασθένειες σε άτομα, να τροποποιήσουν τη συμπεριφορά ατόμων και μαζών και να ασκήσουν πλήρη νοητικό έλεγχο σε κάποιο υποκείμενο (Mind Control). Μπορούν επίσης να χειριστούν νοητικά αλλά και να διαταράξουν ευαίσθητες ηλεκτρονικές συσκευές, όπως να καταστρέψουν αρχεία ηλεκτρονικών υπολογιστών ή άλλα ηλεκτρονικά συστήματα όπλων. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν γενικότερα και όλοι αυτοί που η νοητική τους δραστηριότητα εκφράζεται έντονα και μπορεί να προκαλέσει κάποιο πρακτικό αποτέλεσμα.
Αδρανιστές. Βρίσκονται στον αντίποδα των ψιονικών και, όπως προδίδει το όνομα τους, μπορούν να τους αδρανοποιήσουν. Η νοητική τους ενέργεια εκφράζεται παθητικά και πολλές φορές εξουδετερώνει και αναχαιτίζει τις ικανότητες των ψιονικών. Ελάχιστα είναι γνωστά για τους αδρανιστές, που ονομάζονται και αναχαιτιστές. Παρ’ όλα αυτά έχει πιστοποιηθεί η ικανότητά τους ν’ ανιχνεύουν και ν’ αντλούν πληροφορίες από ηλεκτρομαγνητικές μεταδόσεις πολύ χαμηλής ισχύος (άνθρωποι-scanners).
Η επιστημονική έρευνα των ψυχικών φαινομένων άρχισε το 1882 με την ίδρυση της Εταιρίας Ψυχικών Ερευνών στο Λονδίνο. Το 1889 καθιερώθηκε για πρώτη φορά ο όρος παραψυχολογία από τον Μαξ Ντεσουάρ. Το 1930 ο βιολόγος Τζ. Μπ. Ράινε δημιούργησε το πρώτο επιστημονικό εργαστήριο, αφιερωμένο αποκλειστικά στις ψυχικές έρευνες, στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ της Βόρειας Καρολίνα. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν έγιναν πολύχρονες έρευνες σε διάφορα πανεπιστήμια και ινστιτούτα ανά τον κόσμο, οι οποίες απέδειξαν όχι μόνον την ύπαρξη των ψυχικών και παραψυχικών φαινομένων, αλλά κι ανακάλυψαν τρόπους, τεχνικές και μεθόδους εκμετάλλευσής τους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει να δούμε την χρονολογική εξέλιξη των ψυχικών ερευνών στις ΗΠΑ.
Το 1952 η CIA εγκαινίασε ένα ερευνητικό πρόγραμμα για τη μελέτη της εξω-αισθητήριας αντίληψης (ESP), με στόχο τη χρησιμοποίηση της σε κατασκοπευτικές επιχειρήσεις. Το 1964 στο Ιατρικό Κέντρο Μαϊμονίδης της Νέας Υόρκης εφαρμόστηκαν πρωτοποριακές πειραματικές μέθοδοι για τη μελέτη της τηλεπάθειας κατά τη διάρκεια των ονείρων. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1969, ο φυσικός Χέλμουτ Σμιτ εξερεύνησε τρόπους επίδρασης της συνείδησης ανθρώπων και ζώων με τη χρήση ακτινοβολιών από απόσταση. Το 1973 ο Αμερικανός αστροναύτης Έντγκαρ Μίτσελ συμμετείχε σ’ ένα πείραμα τηλεπάθειας μεταξύ Γης και Σελήνης (Απόλλων 14). Ο Μίτσελ, που είχε το παρατσούκλι ο διανοούμενος, κατά την παραμονή του στη Σελήνη προσπάθησε να στείλει τη σκέψη του σε κάποιους επιλεγμένους ανθρώπους-στόχους στη γη. Η NASA δεν του επέτρεψε ξανά να πετάξει, ενώ τον ανάγκασε να παραιτηθεί το 1972. Αμέσως μετά, ο Μίτσελ ίδρυσε μία δική του εταιρεία με την ονομασία Ινστιτούτο Νοητικών Επιστημών».
Το 1974 το Stanford Research Institute (SRI) ξεκίνησε ένα εφαρμοσμένο πρόγραμμα ψυχικών ερευνών, που χρηματοδοτήθηκε από το αμερικανικό Department of Defence(DoD) και υποστηρίχτηκε από τη CIA. Το 1979 δημιουργήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον ένα εργαστήριο Μηχανικής των Ανωμαλιών, το περίφημο PEAR. To 1989 η αξιόλογη επιθεώρηση Foundations of Physics δημοσίευσε μια ανάλυση που περιλάμβανε πάνω από 800 φαινόμενα πειραματικής ανίχνευσης των ανθρωπίνων προθέσεων πάνω σε μικροσκοπικά φυσικά συστήματα («μικροψυχοκίνηση»). Τέλος, το 1995, και ύστερα από συνεχή πίεση της γερουσίας, η CIA αναγκάστηκε να σταματήσει το διάρκειας 24 ετών (ξεκίνησε το 1971) πρόγραμμα «ψυχικής κατασκοπείας», γνωστό και με την κωδική ονομασία Star Gate.
Σταθμός στις ψυχικές έρευνες στις ΗΠΑ θεωρείται η ίδρυση στην Καλιφόρνια του SRI International, ένα ερευνητικό κέντρο που χρηματοδοτήθηκε από τις CIA, NSA, DoD και ARPA και το οποίο αποτέλεσε εξέλιξη του ερευνητικού ινστιτούτου του Στάνφορντ (SRI). To 1972 το SRI ήταν ένα ιδιωτικό ερευνητικό ινστιτούτο, μια «δεξαμενή σκέψης» (think tank) στο Σαν Φραντσίσκο της Καλιφόρνια (κοντά στην Σίλικον Βάλεϊ), που αντλούσε τα περισσότερα έσοδα του από κυβερνητικές πηγές. Οι επιχορηγήσεις των ερευνητικών του προγραμμάτων έφθαναν στο ποσό των 70 εκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο.
Για χρόνια η CIA επέμενε ότι είχε ασαφή ανάμειξη στις έρευνες, αλλά το 1996 ο δρ. Χ. Πούτχοφ δημοσίευσε στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Scientific Εxploration μια αναφορά με τίτλο CIA-Initiated Remote Viewing Program at Stanford Research Institute. Η CIA δε μπήκε καν στο κόπο να διαψεύσει το εν λόγω δημοσίευμα…
Οι ψυχικές έρευνες στο SRI άρχισαν σε μια εποχή που οι Αμερικανοί πίστευαν ότι οι ακήρυκτοι αντίπαλοι τους, οι Σοβιετικοί, είχαν βουτήξει σε «βαθιά νερά» στον τομέα της ψυχοτρονικής. Ενδεικτικό της ανησυχίας των ΗΠΑ για τις σοβιετικές προόδους στο χώρο των ψυχικών ερευνών, αποτέλεσαν και οι μυστικές συνομιλίες του τότε προέδρου των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ με τον διάσημο ψυχοκινητικό Γιούρι Γκέλερ με αντικείμενο τις σοβιετικές προόδους σ’ αυτό τον τομέα. Αμερικανοί ερευνητές της ψυχοτρονικής αναδείχτηκαν την εποχή εκείνη οι Τρέβορ Τζέημς Κόνσταμπλ, Ρουθ Ντράουν, Ρούντολφ Στάινερ, οι οποίοι κι έγιναν αργότερα ζωντανοί θρύλοι στο χώρο αυτό.
Η ψυχοτρονική, με τις τεράστιες δυνατότητες που παρουσίαζε, ήταν αναμενόμενο ν’ αποτελέσει ένα ακόμη πεδίο ανταγωνισμού των δύο υπερδυνάμεων κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς του χώρου οι Σοβιετικοί είχαν κατορθώσει να κατασκευάσουν ένα «υπερδιαστατικό κανόνι», το οποίο συγκέντρωνε και πολλαπλασίαζε την νοητική ενέργεια των ψιονικών και στη συνέχεια την εστίαζε και την εξαπέλυε εναντίον του στόχου. Επιβεβαιωμένο αποτέλεσμα της Σοβιετικής έρευνας πάνω στα ψυχοτρονικά όπλα θεωρείται η βύθιση του πυρηνικού υποβρυχίου Θρέσερ (Thresher) κατά τη διάρκεια του παρθενικού του ταξιδιού. Αυτό το ανεξήγητο τραγικό συμβάν αποδόθηκε σε μια από τις πρώτες δοκιμές του λεγόμενου «νοητικού κανονιού» των Σοβιετικών: ένα εξωτικό υπερόπλο που θα αχρήστευε ακόμη και τα πυρηνικά!
Επίσης στις 11 Απριλίου του 1963 κατασκοπευτικοί δορυφόροι των ΗΠΑ κατέγραψαν μιαν ανεξήγητη όσο και απρόσμενη υποβρύχια έκρηξη στον Ατλαντικό ωκεανό, ακριβώς πάνω από το χάσμα του Πουέρτο Ρίκο και σε στίγμα ΒΠ-01954 ΔΜ-06647. Το γεγονός ότι ποτέ δε δόθηκε επαρκής και πειστική εξήγηση γι’ αυτή τη μυστηριώδη έκρηξη τροφοδότησε τις φήμες ότι επρόκειτο για μια ακόμη δοκιμή κάποιου μυστικού ψυχοτρονικού όπλου.
Οι φήμες ότι οι Σοβιετικοί είχαν προχωρήσει σημαντικά στον τομέα των ψυχοτρονικών ερευνών ήταν αρκετές για να πυροδοτήσουν στις ΗΠΑ έναν οργασμό ανάπτυξης μυστικών προγραμμάτων με σκοπό τις στρατιωτικές εφαρμογές της ψυχοτρονικής. Στις ΗΠΑ το σημαντικότερο ερευνητικό κέντρο ήταν, όπως προαναφέραμε, το SRI, που είχε κύριους ερευνητές τους δρ. Χάρολντ Πούτχοφ και δρ. Ρ. Ταργκ. Αυτοί επικεντρώθηκαν σε μια σειρά από πειράματά πάνω στην Παρακολούθηση εξ Αποστάσεως.
Τα περισσότερα ερευνητικά προγράμματα αναπτύχθηκαν με τη στενή επίβλεψη και καθοδήγηση της CIA και της DIA, ενώ ορισμένα από αυτά μετεξελίχθηκαν σε καθαρά στρατιωτικές ψιονικές επιχειρήσεις. Για να συγκαλυφθούν αυτές οι ανορθόδοξες επιχειρήσεις απέκτησαν μια σειρά από εξωτικά ονόματα: project scangate, operation sun streak, operation star gate και sunlight… Και προκειμένου να παρακαμφθεί η γραφειοκρατία του κρατικού μηχανισμού των ΗΠΑ τα προγράμματα αυτά ονομάστηκαν Προγράμματα Ειδικής Πρόσβασης (Special Access Programs ή SAP).
Πολλές αμερικανικές εταιρείες, όπως η RAD Corporation και η Γουέστινγκχάουζ καθώς τα κολέγια μηχανικής του Νιούαρκ και της Αντίγια, συμμετείχαν και χρηματοδότησαν από το 1958 τις ψιονικές έρευνες. Οι προαναφερόμενες εταιρείες σε συνεργασία με τον ερευνητή Πουχάριτς διενήργησαν μια σειρά από πειράματα ESP και βιοεπικοινωνιών. Το τελικό αποτέλεσμα όλων αυτών των ερευνών εκφράστηκε μέσα από την Εταιρεία Ερευνών Στρατιωτικών Επιχειρήσεων(JSGOMRAM). Αυτό το πρόγραμμα, που χρηματοδοτήθηκε απευθείας από τη RAD Corporation για λογαριασμό της κυβέρνησης των ΗΠΑ, είχε το κωδικό όνομα «Δελφοί»! Το 1973 CIA και NSA εγκαινίασαν το πρώτο γνωστό πείραμα τηλεθέασης με την ονομασία Skynet Project. Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων, ο Γιούρι Γκέλερ κατάφερε να προκαλέσει συνολική κατάρρευση του παγκόσμιου δικτύου Arpa-Net (ο πρόγονος του γνωστού μας Internet), το οποίο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε ν’ αντέχει ακόμη και αν δεχτεί πυρηνική επίθεση!
Προτού ωστόσο αναφερθούμε με λεπτομέρειες στα μυστικά ψυχοτρονικά προγράμματα και στις ψιονικές επιχειρήσεις των Αμερικανών είναι σκόπιμο να παρουσιάσουμε την εξέλιξη των σχετικών ερευνών στη Σοβιετική Ένωση και τη συνέχεια τους στη σημερινή Ρωσία, που θεωρείται πραγματικό «φυτώριο» ανθρώπων προικισμένων με ψυχικές ικανότητες.
Η Ρωσία αποτελούσε ιστορικά μια μεγάλη «μήτρα» ανθρώπων με ιδιαίτερες ψυχικές ικανότητες, πράγμα που το βλέπουμε άλλωστε και στις μέρες μας, με το πλήθος των παραψυχολόγων, μέντιουμ, μάγων και προφητών που δρουν εκεί. Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου αρκετά ψυχικά άτομα στρατολογήθηκαν από τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας για να διεξάγουν ψιονικές και παραψυχολογικές επιχειρήσεις σε βάρος του καπιταλιστικού κόσμου. Μιλάμε βέβαια για μια εποχή, που η προπαγάνδα και η παραπληροφόρηση ανθούσαν και οι μάζες, όχι μόνον της ΕΣΣΔ αλλά και των ΗΠΑ, υποβάλλονταν συνεχώς σε λεκτικούς και κοινωνικούς επηρεασμούς, έβλεπαν οι μεν τους δε ως δαίμονες κι έφταναν σε ώστε να συμπεριφέρονται και να δρουν ως ανθρώπινα-σκυλιά του Παβλόφ!
Eνδιαφέρον έχει το γεγονός ότι οι Σοβιετικοί αποφάσισαν να εισέλθουν στο χώρο των παραψυχικών ερευνών και της ψυχοτρονικής με μια επιστημονική «ψυχρότητα», απορρίπτοντας εξ αρχής κάθε έννοια μυστικισμού και αποκρυφισμού, που ενδημούσε εκεί. Στην πρώην Σοβιετική Ένωση η λέξη μυστικισμός αποτελούσε ύβρη και αντί γι’ αυτήν χρησιμοποιούταν η λέξη ιδεαλισμός. Μπορείτε να φανταστείτε λοιπόν πως οι σκληροπυρηνικοί Σοβιετικοί γραφειοκράτες αντιμετώπιζαν έννοιες όπως ψυχοκίνηση, εξω-αισθητήρια αντίληψη, τηλεπάθεια κ.α. Στην έκδοση του 1956 της Σοβιετικής Εγκυκλοπαίδειας, η τηλεπάθεια χαρακτηρίζεται ως «ένας αντικοινωνικός και ιδεαλιστικός μύθος, σύμφωνα με τον οποίο ο άνθρωπος έχει την υπερφυσική δύναμη ν’ αντιλαμβάνεται φαινόμενα που είναι αδύνατον να γίνουν αντιληπτά, με βάση τις συνθήκες που επικρατούν»!
Παρά την αρχική καχυποψία οι ψυχικές έρευνες πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα άνθησαν χάρη στο έργο ενός εξαιρετικού επιστήμονα, του Λεονίτ Λ. Βασίλιεφ. Αυτή η μεγάλη μορφή της ρώσικης παραψυχολογίας ασχολήθηκε από νωρίς με πειράματα νοητικής υποβολής. Τη δεκαετία του 1920 ο Βασίλιεφ έγινε μέλος του Ινστιτούτου Ψυχικών Ερευνών της Μόσχας και το 1926 δημοσίευσε στο ρωσικό περιοδικόΕπιστημονικά Νέα την εργασία του με τίτλο Οι Βιοφυσικές Βάσεις της Άμεσης Μετάδοσης της Σκέψης.
Το 1960 ο Βασίλιεφ ίδρυσε το Ινστιτούτο Εγκεφαλικών Ερευνών, που ασχολούταν με πρωτοποριακές έρευνες στο χώρο των ψυχικών και παραψυχικών φαινομένων. Εκεί πραγματοποίησε μια σειρά από πειράματα, κατά τα οποία προκαλούσε ύπνωση με τηλεπαθητικό τρόπο! Το 1962 ο Ρώσος επιστήμονας τάραξε τα νερά του επιστημονικού κατεστημένου της εποχής του δημοσιεύοντας την επιστημονική μελέτη με τίτλο Πειράματα επίδρασης από απόσταση.
Σ’ αυτό το συνταρακτικό για την εποχή του βιβλίο ο Βασίλιεφ υποστήριζε ότι τα χαμηλής συχνότητας ηλεκτρομαγνητικά κύματα μπορούσαν εύκολα να επιδράσουν στον εγκεφαλικό φλοιό του ανθρώπου, αναγκάζοντάς τον έτσι να υπακούσει πειθήνια στις εντολές και στις επιθυμίες εκείνου που τα εκπέμπει! Ο ίδιος ισχυριζόταν ότι η μεταβίβαση της σκέψης είχε τεράστιες εφαρμογές, κάνοντας έτσι τα μάτια των «γερακιών» του Κρεμλίνου να γυαλίζουν στη σκέψη και μόνον ότι θα μπορούσαν να έχουν στα χέρια τους ένα πανίσχυρο ψυχοτρονικό όπλο. Την εποχή εκείνη λοιπόν οι Σοβιετικοί άρχισαν να πειραματίζονται πάνω στη μεταφορά ενέργειας από τον ένα οργανισμό στον άλλο, στην έρευνα των ενεργειακών ακτινοβολιών του σώματος (μέθοδος Κίρλιαν), στην τηλεπαθητική τροποποίηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς και στην ικανότητα νοητικής μετακίνησης αντικειμένων (ψυχοκίνηση).
H «χρυσή εποχή» πάντως των Σοβιετικών ψυχικών ερευνών ήταν τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Την περίοδο εκείνη οι έρευνες βρισκόταν κάτω από την αιγίδα του γηραιού καθηγητή Λεονίτ Βασίλιεφ, που τις κατεύθυνε προσωπικά. Οι ψυχικές έρευνες απέκτησαν μυστικότητα όταν ο Γιούρι Αντρόπωφ ανέλαβε τον έλεγχο της KGB, η οποία άρχισε ν’ ανακατεύεται στις σχετικές επιστημονικές δραστηριότητες, με την παρακολούθηση και την επιτήρηση τους, αλλά και με την ενεργή συμμετοχή των πρακτόρων της στα πειράματα.
Στην τέως Σοβιετική Ένωση υπόβοσκε πάντα ένας έντονος ανταγωνισμός μεταξύ της κλίκας των «υλιστών» από τη μια και των «ιδεαλιστών» από την άλλη. Υπήρχε επίσης και μια συνεχή προσπάθεια του Έντουαρντ Ναούμωφ από τη μια να προωθήσει τις έρευνες πάνω στην ψυχοκίνηση και του καθηγητή Κόγκαν από την άλλη, που προωθούσε τα πειράματα τηλεπάθειας. Τρεις ήταν πάντως οι μεγαλύτερες κατευθύνσεις της Σοβιετικής «ερευνητικής μηχανής», που αποτελούταν από δεκάδες ερευνητικά κέντρα, ινστιτούτα, εργαστήρια και χιλιάδες ειδικούς επιστήμονες κι ερευνητές: η αποκωδικοποίηση της τηλεπάθειας, η ενδυνάμωση του ανθρώπινου εγκεφάλου και η ενίσχυση της νοητικής δύναμης.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 η KGB ανέπτυξε ένα Σύστημα Ψυχοτρονικής Επίδρασης (Psychotronic Influence System ή PIS), που χρησιμοποιούσε στρατιώτες ως προγραμματισμένα «ανθρώπινα όπλα». Το σύστημα βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στην ύπνωση, που επιτυγχάνονταν με υψηλής συχνότητας ραδιοκύματα.
Οι Σοβιετικές προσπάθειες στον τομέα της ψυχοτρονικής και ιδιαίτερα στο χώρο της ψυχικής κατασκοπείας ανησύχησαν, όπως ήταν αναμενόμενο, τους Αμερικανούς. Απόρρητες αναφορές, που έφθαναν στις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, έκαναν λόγο για «τηλεπαθητικό έλεγχο συμπεριφοράς». Οι Αμερικανοί έτρεμαν κυριολεκτικά στη σκέψη μιας ενδεχόμενης ψυχοτρονικής επίθεσης των Σοβιετικών, που ήταν ύπουλη, αθόρυβη και μη ανιχνεύσιμη. Αυτό που φοβόντουσαν περισσότερο ήταν ο τηλεπαθητικός επηρεασμός του αμερικανικού προσωπικού, που υπηρετούσε σε κρίσιμες στρατηγικές εγκαταστάσεις, όπως ήταν τα σιλό και οι βάσεις εκτόξευσης των διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων: «Ένας από τους κύριους στόχους τους ήταν ο έλεγχος της ανθρώπινης συνειδητότητας», έλεγε ένα απόρρητο έγγραφο του Αμερικανικού Στρατού.
Όπως ήταν αναμενόμενο οι Αμερικανοί δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια. Σε υπόμνημα της ΝSA (National Security Agency), με ημερομηνία 7/1/1952, προτάθηκε η μετατροπή της Εξω-Αισθητήριας Αντίληψης σε «ατομική βόμβα» της κατασκοπείας, με τη στρατολόγηση ομάδας ψιονικών, που θα δρούσαν ως κατάσκοποι για λογαριασμό της CIA. Παρ’ όλα αυτά οι Αμερικανοί καθυστέρησαν για μια δεκαετία, ώσπου στις αρχές του 1960 άρχισαν να φθάνουν ανησυχητικές αναφορές για την πρόοδο των ερευνών των Ρώσων πάνω στην κατανόηση των ψυχικών φαινομένων και στην αξιοποίηση τους επιστημονικά και στρατιωτικά. Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ καταλήφθηκαν τότε από μια «Ψ-φοβία»(Psi-fobia) σχετικά με τις δυνατότητες των Σοβιετικών και αποφάσισαν να δράσουν. Εκείνη την εποχή λοιπόν, ενώ το άστρο του Ψυχρού Πολέμου μεσουρανούσε, δρομολογήθηκαν αρκετά μυστικά προγράμματα στο χώρο της ψιονικής έρευνας.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 ψυχίατροι και ειδικοί στην έρευνα της συμπεριφοράς του Γραφείου Έρευνας κι Ανάπτυξης (ORD) της CIA άρχισαν να ερευνούν το χώρο του υπερφυσικού και της μαγείας. Πράκτορες της CIA, που συστήνονταν ως ερευνητές του Επιστημονικού Ινστιτούτου Μηχανικής (SEI), ξεχύθηκαν τότε σ’ ολόκληρη τη χώρα αναζητώντας μέντιουμ, χειρομάντες, οραματιστές και γενικώς ανθρώπους με ψυχικά χαρίσματα, με σκοπό να τους στρατολογήσουν και να τους μετατρέψουν σε ψιονικούς πολεμιστές και να τους αξιοποιήσουν κυρίως στο χώρο της κατασκοπείας. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι προσέλαβαν ακόμη και αστρολόγους για να προβλέπουν το μέλλον, ενώ δεν δίστασαν να πλησιάσουν ακόμη και εξορκιστές της Καθολικής Εκκλησίας!
Παράλληλα μ’ αυτή την επιχείρηση, που ονομάστηκε operation «often», αναπτύχθηκαν διάφορα μυστικά προγράμματα που περιελάμβαναν τη χρήση της ψυχοτρονικής με σκοπό τον έλεγχο της ανθρώπινης συνείδησης. Το πιο γνωστό ήταν το περιβόητο πρόγραμμα D-8, για το οποίο έχουν αποκαλυφθεί συνταρακτικά στοιχεία.
Το σχέδιο D-8 υπήρξε ένα από τα πολλά μυστικά προγράμματα των ΗΠΑ, που παρέμεναν για χρόνια επιμελώς κρυμμένα από τους ανυποψίαστους φορολογούμενους πολίτες της χώρας. Οι έρευνες για τα ψυχικά φαινόμενα στις ΗΠΑ άρχισαν το 1963, έπειτα από αναφορές κατασκόπων της CIA σχετικά με ορισμένα πετυχημένα πειράματα των Σοβιετικών επιστημόνων, που ερευνούσαν τις ψυχικές ικανότητες και τις ψυχοτρονικές συσκευές. Έπειτα από δέκα χρόνια ερευνών, ομάδα ειδικών έδωσε μια περιεκτική αναφορά για τις Σοβιετικές προόδους στο DoD (Department of Defense), σε κορυφαίους στρατιωτικούς αξιωματούχους, αλλά και στον ίδιο τον πρόεδρο Κέννεντι λίγους μήνες πριν τη δολοφονία του. Αυτή η εμπεριστατωμένη αναφορά απεδείκνυε την εμπλοκή των Σοβιετικών σε ψυχοτρονικά πειράματα. Οι φόβοι αυτοί αυξήθηκαν μετά την πυραυλική κρίση της Κούβας και την εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ.
Το D-8 είχε ως κύριο αντικείμενο τον τεχνητό επηρεασμό των ψυχικών ικανοτήτων του ανθρώπου. Οι έρευνες στράφηκαν αρχικά στη νευροηλεκτρική διέγερση με τη χρήση παραισθησιογόνων και νοοτρόπων ουσιών. Τα αντικείμενα των δοκιμών αποκαλούνταν «εθελοντές» και προέρχονταν κυρίως από το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας. Το D-8 είχε δύο απόρρητες ερευνητικές εγκαταστάσεις: τη Romeo και την Juliet. Η πρώτη ήταν εγκατεστημένη βορειοανατολικά της περιοχής S-4 της Νεβάδα, μια περιοχή που οι φήμες την συνδέουν με μυστικές δοκιμές της αμερικανικής αεροπορίας πάνω στη χρήση εξωγήινης τεχνολογίας. Οι εγκαταστάσεις του Romeo, που ήταν υπόγειες, χρησιμοποιούνταν για την εκπαίδευση των νέων, την παροχή βοήθειας στους παλιούς εθελοντές, έτσι ώστε αυτοί να «επαναρρυθμιστούν» και να ενταχθούν στην κοινωνία. Αυτοί εμφυτεύονταν ως «αντικείμενα δοκιμών» στις γειτονικές κοινότητες. Από το Romeo το πρόγραμμα D-8 μετέφερε στη συνέχεια τις περισσότερες έρευνές του στο νέο υπόγειο σύμπλεγμα, την Juliet.
Το κυρίως σύμπλεγμα των εγκαταστάσεων του προγράμματος D-8, που ονομαζόταν Juliet και βρισκόταν χωμένο βαθιά μέσα στα Βραχώδη Όρη του βορειοδυτικού Κολοράντο. Η πρόσβαση στις απόρρητες εγκαταστάσεις γινόταν αποκλειστικά μέσω ενός υπόγειου σιδηροδρομικού συρμού, που τις συνέδεε με τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις Norad στο Κολοράντο Σπριγκς. Ο άλλος τρόπος επικοινωνίας ήταν αεροπορικώς. Κατά τ’ άλλα κανένας δρόμος δεν έφτανε σ’ αυτή την «ανύπαρκτη» περιοχή. Παρ’ όλα αυτά περίπου 3.000 άτομα, εθελοντές και προσωπικό, θεωρούσαν την Juliet σπίτι τους για αρκετά χρόνια.
Η εγκατάσταση αυτή, που σχεδιάστηκε για να επιβιώσει έπειτα από κάθε είδους καταστροφή, διέθετε πυρηνικό αντιδραστήρα, φυτά για την ανακύκλωση του αέρα, ιατρική μέριμνα κι ένα μεγάλο εργαστήριο αφιερωμένο σχεδόν σε κάθε επιστήμη, ενώ υπόγειοι συρμοί την συνέδεαν με αρκετές άλλες υπόγειες «πόλεις». Επίσης το σύμπλεγμα διέθετε και υπόγειες περιοχές αγροκαλλιέργειας, ώστε να είναι αυτάρκης σε τρόφιμα. Ήταν κατασκευασμένο έτσι ώστε να επιβιώσει ακόμη και μετά από ένα παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο.
Βέβαια, για την κυβέρνηση των ΗΠΑ τα πάντα ήταν «ανύπαρκτα». Εκεί, οι απομονωμένοι από τον κόσμο «ψιονικοί θηρευτές» (psi-stalkers), προχώρησαν σε απίστευτα βάθη ερευνών πάνω στη χρήση των ανθρώπινων ψυχικών ικανοτήτων. Δεν είναι γνωστό μέχρι πιο σημείο έφθασαν οι μυστικές τους έρευνες. Πολλοί μάλιστα ισχυρίζονται ότι μετά το πρόγραμμα D-8 η ανθρωπότητα δε θα είναι ποτέ πια η ίδια!
Στις 23 Μαρτίου του 1983, ενθαρρυμένος από τις ανακαλύψεις στο χώρο των λεγόμενων «εξωτικών» τεχνολογιών, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν έδωσε το επίσημο «πράσινο φως» για την Πρωτοβουλία Στρατηγικής Άμυνας (SDI), ένα φιλόδοξο πρόγραμμα που έγινε ευρύτατα γνωστό ως «Πόλεμος των Άστρων». Σ’ εκείνη την περιβόητη ομιλία του, ο Αμερικανός Πρόεδρος μιλούσε βέβαια για το μέλλον. Συγκεκριμένα αναφερόταν σε οπλικά συστήματα που θα σχεδιάζονταν με σκοπό να αχρηστεύουν τα πυρηνικά όπλα, να απαλλάξουν δηλαδή τις ΗΠΑ από τον εφιάλτη της «βόμβας». Λέιζερ σε τροχιά, όπλα δέσμης σωματιδίων και άλλα παρόμοια οπλικά συστήματα άρχισαν να γίνονται αντικείμενα δημοσίων συζητήσεων. Επίσης, αυτή η διαδικασία αναζήτησης αντιπυρηνικών όπλων, περιέλαβε και μεθόδους «ενίσχυσης του νου» και ψυχοτρονικής, για τις οποίες όμως γνωρίζουμε ελάχιστα. Ακόμη και σήμερα πολύ λίγα είναι γνωστά για τις ψυχοτρονικές έρευνες στα πλαίσια του πολέμου των άστρων.
Ψυχοτρονικά όπλα φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκαν από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και κατά τη διάρκεια του πολέμου κατά του Ιράκ (1991). Συγκεκριμένα στις 23 Μαρτίου του 1991 ένα δημοσίευμα στον αμερικανικό τύπο είχε τίτλο Υψηλής Τεχνολογίας Ψυχολογικά Όπλα Φθάνουν στη Μέση Ανατολή (High-Tech Psychological Warfare Arrives in the Middle East). Το δημοσίευμα αυτό περιέγραφε μια αμερικανική επιχείρηση κατά των ιρακινών στρατευμάτων στο Κουβέιτ κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Καταιγίδα της Ερήμου (Desert Storm). Επρόκειτο για μια Ψυχολογική Επιχείρηση (PsyOps) που βασιζόταν σ’ ένα σύστημα, που χρησιμοποιούσε τεχνολογία εκπομπής υποσυνείδητων μηνυμάτων που μετέβαλαν τα εγκεφαλικά κύματα του εχθρού και μεταφέρονταν με το υπάρχον ραδιοφωνικό σύστημα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα ήταν «μια απίστευτη και άκρως απόρρητη Ψυχολογική Επιχείρηση (PsyOps), που χρησιμοποιούσε τεχνικές ‘σιωπηλών ήχων’». Χρησιμοποιώντας έναν απλό μεταδότη FM η αμερικανική ψιονική ομάδα κατάφερε, εκπέμποντας θρησκευτική και πατριωτική μουσική, να προκαλέσει σύγχυση στη μετάδοση των στρατιωτικών διαταγών των Ιρακινών!
Στις 17 Απριλίου του 1995 ο Πρόεδρος Κλίντον έδωσε την εντολή (Executive Order αρ. 1995-4-17) να δημοσιοποιηθούν τα προγράμματα έρευνας των παραψυχολογικών ή Ψ (Psi) φαινομένων, που έλαβαν χώρα στο SRI (Stanford Research Institute) από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Στις 270 σελίδες της αναφοράς, που δημοσιοποιήθηκε τον Ιούλιο του 1995 (η τελική αναφορά δημοσιεύτηκε στις 28/11/1995), αποκαλύφθηκε ότι τα προγράμματα αυτά είχαν την συγκάλυψη και την υποστήριξη της CIA και αποσκοπούσαν κυρίως στην «ψυχική κατασκοπεία». Έγινε δημοσίως γνωστό ότι τα προγράμματα αυτά είχαν μια σειρά από εξωτικά ονόματα, όπως grill flame, center lane, sunstreak και star gate, τα οποία παραπλανούσαν τους ανίδεους Αμερικανούς, που δεν υποψιάζονταν ότι επρόκειτο για έρευνες φαινομένων Ψ.
Ίσως σε ορισμένους αναγνώστες όλα αυτά να ηχούν κάπως υπερβολικά, ωστόσο κάτω από το πρίσμα της εποχής μας, όπου η εξέλιξη στον τομέα των ψυχοτρονικών τεχνικών και συσκευών έχει προχωρήσει σημαντικά, η υποψία ότι πιθανόν διεξάγεται ήδη ένας παγκόσμιος ψιονικός και παραψυχολογικός πόλεμος ενδεχομένως να μην απέχει και πολύ από την αλήθεια. Τα πεδία αυτού του ακήρυχτου πολέμου είναι αόρατα και το σημαντικότερο έπαθλο του νικητή είναι ο έλεγχος της ψυχικής διάθεσης των ανθρώπων. Μόνον οι ψυχικά ευαίσθητοι άνθρωποι μπορούν να αντιληφθούν μια ψιονική επίθεση και ν’ αντιδράσουν. Υπάρχουν κι εκείνοι που έχουν επίγνωση του κινδύνου και προστατεύονται είτε με ψιονικά αντίμετρα είτε βελτιώνοντας το ενεργειακό τους πεδίο. Οι υπόλοιποι όμως είναι ψιονικά απροστάτευτοι κι από ένστικτο καταφεύγουν συχνά σε μεταφυσικές μεθόδους προστασίας.
Παρά την εκπληκτική πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας γνωρίζουμε ακόμη πολύ λίγα για τις δυνάμεις και τις δυνατότητες, που φωλιάζουν μέσα στη νευρωνική «ζούγκλα» του εγκεφάλου μας. Σιγά-σιγά όμως, με τη βοήθεια της επιστημονικής, τεχνολογικής, αλλά και πνευματικής εξέλιξης, τα μυστικά του εγκεφάλου μας ξεκλειδώνονται κι έτσι πολλά «μυστηριώδη» ψυχικά φαινόμενα αρχίζουν σταδιακά να εξηγούνται. Εντούτοις κανείς ακόμη δεν είναι σε θέση να δώσει μια σαφή απάντηση τι είναι φαινόμενο Ψ, όπως ακριβώς τον 19ο αιώνα κανείς δεν ήξερε ν’ απαντήσει τι ακριβώς ήταν το φαινόμενο του ηλεκτρισμού. Το μυστήριο των φαινομένων Ψ θα μας συνοδεύει για καιρό ακόμη και όλο αυτό το διάστημα οι ψιονικοί θα περιβάλλονται πάντα από ένα πέπλο αποκρυφισμού και μαγείας. Όταν το μυστήριο λυθεί θα χαρακτηριστούν απλά ως «πολεμιστές μη-oρατων πεδίων»…

άρθρο του Γιώργου Στάμκου

ΠΗΓΗ: Ψυχοτρονική και ψιονικός πόλεμος http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2011/09/blog-post_4017.html#ixzz1jYOdja28

Advertisements

Η Οργόνη Του Dr Wilhelm Reich

Reich profile 2“Η ανακάλυψη της οργόνης έγινε μέσω της συνεπούς και λεπτομερούς μελέτης των ενεργειακών λειτουργιών, πρώτα στον ψυχικό τομέα και αργότερα στον τομέα των βιολογικών λειτουργιών. Δεν υπάρχει αμφιβολία για την ύπαρξη μιας ενέργειας που κατέχει μια εξαιρετικά υψηλή βιολογική δραστηριότητα. Μένει μόνο να ανακαλυφθεί ποιά είναι η φύση της και πως μπορεί να μετρηθεί.” Wilhelm Reich

Ο Αιθέρας ως υπαρκτό στοιχείο στο σύμπαν, έχει γίνει αντιληπτός από αρχαιοτάτων χρόνων και από πολλούς διαφορετικούς φιλοσοφικούς ανθρώπους.  Τις δεκαετίες του 1930 – 1940, ο δρ. Βίλχελμ Ράιχ εντόπισε και μέτρησε την αιθερική ενέργεια (ενέργεια της ζωής, τσι, πράνα), την οποία ονόμασε ‘οργόνη’.

Ο δρ. Ράιχ  τοποθετώντας εναλλάξ στρώματα Ακατέργαστου Βαμβακιού μία οργανική ουσία, και Ακατέργαστες Λαμαρίνες  μία ανόργανη ουσία, όλο καλυμένο με κόντρα πλακέ Θαλλάσης, μπορούσε στην πραγματικότητα να προσελκύσει και να συλλέξει την οργόνη (πράνα ή αιθερική ενέργεια), τόσο αυτή που ήταν πλεονεκτική για τη ζωή, την οποία ο Ράιχ ονόμαζε “OR”,  όσο και την βλαβερή αρνητική αιθερική ενέργεια «θανατηφόρα οργόνη» ή “DOR”. Κατασκεύασε, μεγάλα κουτιά που ονόμασε «συσσωρευτές» ή “oracs”, χρησιμοποιώντας απλώς την αρχή των εναλλασσόμενων στρωμάτων. Κατασκεύασε συσσωρευτές αρκετά μεγάλους για να μπορεί να κάτσει ένας άνθρωπος και το 1941 ξεκίνησε τις πειραματικές του θεραπείες με καρκινοπαθείς ασθενείς. Ήταν όλοι τους στο τελευταίο στάδιο. Ο Reich δεν υποσχέθηκε ίαση ούτε χρέωσε χρήματα, όπως φαίνεται από την υπεύθυνη δήλωση που έπρεπε να υπογράψουν οι ασθενείς και/ή οι οικογένειές τους:

“Μετά του παρόντος δηλώνω ότι ήρθα να δω τον Dr. Wilhelm Reich για πιθανή βοήθεια στην περίπτωση του ____ που υποφέρει από καρκίνο. Ήρθα επειδή μου είπαν για τα πειράματα που έχει κάνει ο Dr. Reich σε ποντίκια και ανθρώπους με καρκίνο. Ο Dr. Reich δεν μου υποσχέθηκε ίαση, δεν μου χρέωσε χρήματα και μου είπε ότι μόνο τους λίγους τελευταίους μήνες δοκιμάζει την ακτινοβολία της οργόνης σε ανθρώπους που υποφέρουν από καρκίνο.

Θάνατος ή αποστήματα μπορεί να προκύψουν ως συνέπεια της αρρώστιας. Είπα στον Dr. Reich ότι οι γιατροί εγκατέλειψαν την περίπτωση του ____ ως ανίατη. Ο θάνατος ή τα αποστήματα που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια των πειραμάτων δεν θα είναι εξαιτίας της θεραπείας.” (The Cancer Biopathy)

Με τον τρόπο αυτό κατάφερε να θεραπεύσει ασθενείς με σοβαρά προβλήματα, όπως διάφορες μορφές καρκίνου, βάζοντας τους να κάτσουν μέσα στο κουτί για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Ο Ράιχ έχτισε το ερευνητικό του εργαστήριο, που ονόμασε Orgonon, στο αγροτικό Maine των Η.Π.Α., καθώς εκείνη την εποχή η τοποθεσία ήταν απομακρυσμένη από πηγές   ‘θανατηφόρας οργόνης’ από την οποία οι οργονοσυσσωρευτές του επηρεάζονταν αρνητικά και τότε δεν τους λιτουργούσε.  Το να λειτουργείς έναν συσσωρευτή οργόνης κοντά σε πηγές DOR (όπως είναι τα πυρηνικά εργοστάσια ή οι πύργοι της ραδιοφωνίας, ή οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας κλπ.) έχει την τάση να βλάπτει αυτόν που βρίσκεται μέσα στον συσσωρευτή, έτσι η γεωγραφική τοποθεσία ήταν και είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη λειτουργία του συσσωρευτή.

Όσο μεγαλύτερη επιτυχία έχω, τόσο πιο πολύ αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε θανάσιμο κίνδυνο…

Μπορούν να με χτυπήσουν οπουδήποτε και οποτεδήποτε.” Wilhelm Reich, σελίδες ημερολογίου (14 Ιούνη 1947)

Γι αυτή του την ανακάλυψη και την χρήση της η εταιρία φαρμάκων και τροφίμων της Αμερικής F.D.A. τον φυλάκισε, έκαμε τα βιβλία του, κατέστρεψε τους όργανο συσσωρευτές. Πέθανε μέσα στην φυλακή σε άθλιες συνθήκες. Η αντίληψη που είχε για τα πράγματα και οι ανακαλύψεις του ήταν πολύ πλατιές και δεν μπόρεσαν να χωρέσουν στα «στενά καλούπια» της τότε επίσημης επιστήμης. Έτσι έφτασε στο σημείο να θεωρηθεί από πολλούς ως τρελός. Ήταν ένας από τους επιστήμονες που δυσφημήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό και προκάλεσε μεγάλη επίθεση από διαφορετικά συμφέροντα και ομάδες ανθρώπων. Τα βιβλία του απαγορεύτηκαν στη Σοβιετική Ένωση και κάηκαν στη Γερμανία, ενώ στις Η.Π.Α. κατέστρεψαν όλες τις επιστημονικές του συσκευές, απαγόρευσαν οποιαδήποτε περαιτέρω εφαρμογή ανακαλύψεών του σε ανθρώπους και συνέχιση των ερευνών και πειραμάτων.

x1wr-photo6orgoni

Η γνώση της Οργόνης δεν πέθανε μαζί με τον Ράιχ αλλά..

Το 1986, επιστήμονες του πανεπιστημίου του Marburg στη Γερμανία, δημοσίευσαν τα αποτελέσματα μιας έρευνας που έδειχνε ότι 30λεπτες θεραπείες μέσα στον συσσωρευτή προκαλούσαν μόνιμα, θετικά ψυχοσωματικά αποτελέσματα, πράγμα που δεν συνέβαινε με τον θάλαμο που κατασκευάστηκε, σε αντιδιαστολή, μόνο από γυαλί. Η δήλωση που ακολούθησε την έρευνα έλεγε ότι ‘τα αποτελέσματα που λάβαμε από την έρευνα μας, μας παρείχαν αποδείξεις σχετικά με την υπόθεση ότι οι φυσικές ιδιότητες του συσσωρευτή οργόνης και η ψυχοσωματική επίδραση που έχει στους ανθρώπινους οργανισμούς, που αξίωσαν ο Ράιχ και οι συνεργάτες του, πραγματικά υπάρχουν’.

Το έργο του Ράιχ συνεχίστηκε στη δεκαετία του 1960, από ένθερμους, ανοιχτόμυαλους Ρώσους επιστήμονες, όπως ο δρ. Nikolai Kozyrev (1908-1983). Ο τελευταίος απέδειξε επιστημονικά ότι τέτοιες αόρατες ενέργειες υπάρχουν πράγματι γύρω μας, και ότι το εμπνευσμένο έργο του Ράιχ είχε την ατυχία να εξελιχθεί πρακτικά από το Σοβιετικό στρατό σε αμυντικές εφαρμογές οι οποίες βασίστηκαν στις αρχές των επονομαζόμενων «πεδίων συστροφής» ‘αιθερική ενέργεια’. Το έργο του Kozyrev, που επιβεβαιώνει το έργο του Ράιχ, ήταν απόρρητο μέχρι και την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.

Ακολουθώντας τα βήματα τους, χιλιάδες επιστήμονες επιπέδου Ph.D. και από τις δύο πλευρές του Σιδηρούν Παραπετάσματος συνέχισαν από γενιά σε γενιά την πρωτοποριακή έρευνα του Ράιχ και του Kozyrev, ωθώντας αργά την κυρίαρχη Δυτική επιστήμη να «αναγνωρίσει επισήμως» την ιδέα ενός αόρατου συμπαντικού μέσου που ονομάζουν «σκοτεινή ύλη», «διακύμανση του κενού» ή «ενέργεια μηδενικού σημείου», αναλόγως με το ποιόν ρωτάτε. Είναι κοινώς κατανοητό από τους γνώστες ότι όλα τα παραπάνω περιγράφουν στην ουσία το ίδιο πράγμα, αυτό που ο Ράιχ ονόμαζε «οργόνη».

Ποιός ήταν ο μεγάλος Dr Wilhelm Reich?

Ο Βίλχελμ Ραίχ γεννήθηκε το 1897 στην Γαλικία, της Αυστρίας. Πέθανε στις 3 Νοέμβρη του 1957  στις ομοσπονδιακές φυλακές του Λούισμπουργ,  κατηγορούμενος από την εταιρία Διεύθυνσης Τροφίμων και  Φαρμάκων της Αμερικής. Είχε στενή σχέση με τον Φρόιντ και ήταν μέλος της ψυχαναλυτικής εταιρίας της Βιέννης που τότε ήταν διευθυντής ο Σίγκμουντ Φρόιντ. Το 1930 έφυγε από την Βιέννη και πήγε στο Βερολίνο που έδινε διαλέξεις σε θέματα ψυχικής υγείας.

Με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία έφυγε και πήγε στην Δανία, στην Σουηδία και τελικά στην Νορβηγία. Το 1939 έφυγε για τις ΗΠΑ όπου έφτιαξε εργαστήριο ερευνών στο Φόρεστ Χιλς  της Ν. Υόρκης και αργότερα στο Μαίην.

Από πολύ μικρή ηλικία είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τις φυσικές επιστήμες. Στα οχτώ του χρόνια έφτιαχνε συλλογές από φυτά και έντομα και μελετούσε τους τρόπους αναπαραγωγής τους. Το 1918 γράφεται στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Κέρδιζε κάποια χρήματα κάνοντας ιδιαίτερα μαθήματα και ζούσε πολύ μετρημένα αποφεύγοντας τις κοσμικές συγκεντρώσεις και τις καφετέριες.

wr001 Το 1920, ενώ ήταν ακόμα φοιτητής, έγινε δεκτός σαν μέλος στη Ψυχαναλυτική Εταιρεία της Βιέννης, που καθοδηγούσε τότε ο Σίγκμουντ Φρόυντ. Οι στενές σχέσεις του με τον Φρόυντ και την ψυχανάλυση συνεχίστηκαν μέχρι το 1934. Το 1922 ο Ράιχ άρχισε μια λαμπρή καριέρα σαν ψυχαναλυτής. Έγινε ένας από τους καλύτερους θεραπευτές της Βιέννης και υπήρξε πιθανόν ο λαμπρότερος ψυχαναλυτής της δεύτερης γενιάς, αυτής που διαδέχτηκε τους μεγάλους προκατόχους του σαν τον Φρόυντ, τον Φερέντσι, τον Άμπραχαμ κ. α. Από εκεί κι έπειτα η ζωή του ακολούθησε μια ταραχώδη πορεία, όπως άλλωστε ήταν και η προσωπικότητά του.

Για τις θεωρίες του και τις ανακαλύψεις του διώχθηκε από τέσσερα ευρωπαϊκά κράτη και διαγράφηκε από το Κομουνιστικό κόμμα της Γερμανίας και της Δανίας. Οι εκπρόσωποι του φασισμού τον θεώρησαν κομουνιστή και πράκτορα της Μόσχας και οι κομουνιστές τον θεώρησαν αντεπαναστάτη και πράκτορα της αστικής τάξης. Οι ψυχαναλυτές της εποχής του τον θεώρησαν αιρετικό και τον διέγραψαν από την Ψυχαναλυτική Ένωση.

Το 1947 ο Ράιχ μπήκε στο στόχαστρο της Διεύθυνσης Φαρμάκων και Τροφίμων, κάτι σαν την ιερά εξέταση της Αμερικής και το 1954 κατέθεσαν μήνυση εναντίον του. Ο Ραίχ αρνήθηκε να παραστεί στο δικαστήριο «κατηγορούμενος» για να δικαστεί σε θέματα βασικής φυσικής έρευνας και η απόφαση βγήκε ερήμην του. Σύμφωνα με αυτή ο Ράιχ έπρεπε να αποσύρει από το εμπόριο και να καταστρέψει κάθε «οργανικό συσσωρευτή» που υπήρχε. Ακόμη του απαγόρευαν να πουλά τα βιβλία του και του επέβαλλαν να κάψει κάθε έγγραφο, κείμενο, άρθρο, περιοδικό υπήρχε και ανέφερε για τον «συσσωρευτή οργόνης».  Στην συνέχεις κατηγορήθηκε για εγκληματική περιφρόνηση και απείθεια και καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλάκιση.. Εκεί δεν άντεξε τις κακουχίες και έφυγε.

Το «Ακου Ανθρωπάκο» είναι η απάντηση του, ένα ανθρωπιστικό και όχι επιστημονικό βιβλίο που γράφτηκε απο τον Ραιχ το καλοκαίρι του 1946 χωρίς πρόθεση για δημοσίευση. Η ομιλία αυτή του μεγάλου φυσικού επιστήμονα με τον ανθρωπάκο είναι η ήσυχη απάντηση στην μεγάλη λασπολογία που εξαπέλυσε η ιερά εξέταση -διεύθυνση τροφίμων και φαρμάκων- (F.D.A.) λέγεται πια εναντίον ενός ανθρώπου που μόνο για το καλό της ανθρωπότητας και του ανθρώπου νοιαζόταν.

11A

Όλη η επίθεση και η δυσφήμηση  που δέχτηκε από τους ψυχιάτρους και τους επιστήμονες της κακιάς ώρας ήταν όχι για να αποδείξουν πως η «οργόνη του» ήταν καταστρεπτική για τον άνθρωπο, αλλά για να την εξαφανίσουν, με τη δυσφήμιση. Η Οργόνη του Ράιχ όμως, είναι ακόμη εδώ για όποιον θέλει μια καλύτερη ζωή και ένα σώμα  υγιές και δυνατό.. Αυτή ήταν η ζωή ενός γνήσιου επιστήμονα που δε δίστασε να πάει κόντρα στο κατεστημένο και στα συμφέροντα της εποχής του, για να ανακαλύψει την αλήθεια πέρα από προκαταλήψεις και δογματισμούς.

Ο Βίλχελμ Ράιχ ήταν ο πρώτος δυτικός επιστήμονας που κατάφερε να «ξαναανακαλύψει» και να τεκμηριώσει επιστημονικά την ύπαρξη αυτής της λεπτής ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας που περιβάλει τα πάντα και που στην Ανατολή ήταν τόσο διαδεδομένη από τα αρχαία χρόνια, ως «Πράνα» στην Ινδία, και «Τσι» στην Κίνα.

Οι ανακαλύψεις του άνοιξαν την πόρτα στην εμφάνιση νέων επιστημονικών κλάδων, όπως η Βιοτρονική ή Οργοτρονική.

Η απόφαση του δικαστηρίου….

«Απαγορεύεται η ταχυδρόμηση μεταξύ πολιτειών βιβλίων που φέρουν τη λέξη οργόνη. Επιπλέον θα καούν σε κλιβάνους όλα τα βιβλία και οι εργασίες του Dr Reich, ενώ ο ίδιος καταδικάζεται σε φυλάκιση». Υπόθεση αρ. 1056, 19 Μαρτίου 1954, Περιφερειακό Δικαστήριο Ηνωμένων Πολιτειών, Πόρτλαντ Μέιν, Δικαστής John D. Kliford Jr

Η απάντηση του Dr Wilhelm Reich

«Δεν υπάρχουν αποδείξεις. Δεν υπάρχουν αυθεντίες κανενός είδους. Κανένας Πρόεδρος, Ακαδημία, Δικαστήριο, Κογκρέσο ή Γερουσία σ΄ αυτή τη γη δεν έχει τη γνώση ή τη δύναμη να αποφασίσει ποια θα είναι η γνώση του αύριο. Είναι άχρηστο να προσπαθείς να αποδείξεις κάτι που είναι άγνωστο σε κάποιον που είναι αδαής του αγνώστου, ή φοβάται την απειλητική δύναμή του.

Μόνο οι παλιοί, καλοί κανόνες της μάθησης θα φέρουν τελικά την κατανόηση για τον εισβολέα της γήινης ύπαρξής μας. Αυτοί που δε γνωρίζουν τους δρόμους της μάθησης ας κάνουν στην άκρη, ενώ αυτοί που ξέρουν τι είναι γνώση, ας τρέξουν στο μονοπάτι προς το άγνωστο. Η Αναζήτηση της Γνώσης είναι Ανώτατη Ανθρώπινη Δραστηριότητα. Τίποτα άλλο, παρά οι νόμοι της μάθησης, δεν  μπορούν να την ορίσουν».

2A

Xρονολόγιο των επιστημονικών ανακαλύψεων του Wilhelm Reich

1923-34, Θεωρία του Οργασμού και τεχνικές της Ανάλυσης του Χαρακτήρα

1928-34, Αναπνευστικό μπλοκάρισμα και μυϊκή θωράκιση

1923-34, Σεξοικονομική αυτορύθμιση των πρωτογενών φυσικών ορμών και η διαφορά τους από τις δευτερογενείς, διεστραμένες ορμές

1930-34, Ο ρόλος του παραλογισμού και της ανθρώπινης σεξοικονομίας στη γέννηση της δικτατορίας και όλων των πολιτικών δογμάτω

1934, Το ανακλαστικό του οργασμού

1935-36, Η βιοηλεκτρική φύση της σεξουαλικότητας και του άγχους

1936-39, Οργονοενεργειακές κύστες (βιόντα)

1936-39, Γέννεση των καρκινικών κυττάρων από βιοντική αποσύνθεση ζωϊκών ιστών και η οργάνωση πρωτοζώων από βιοντική αποσύνθεση βρύων και χόρτων

1937, Βάκιλλοι-Τ στους κακοήθεις όγκους

1939, Ανακάλυση της βιοενέργειας (οργονοενέργειας) στα SAPA βιόντα

1940, Ανακάλυψη της ατμοσφαιρικής οργονοενέργειας

1940, Εφεύρεση του Οργονοσυσσωρευτή

1944, Εφεύρεση του Μετρητή Οργονοενεργειακού Πεδίου

1940-45, Πειραματική οργονοθεραπεία της βιοπάθειας του καρκίνου

1945, Πειραματική έρευνα της πρωταρχικής βιογέννεσης (Πείραμα ΧΧ)

1945, Μέθοδος του Οργονομικού Λειτουργισμού

1947, Συγκινησιακή Πανούκλα του ανθρώπου ως μια ασθένεια της βιοενεργειακής του ισορροπίας

1949-50, Οργονομετρικές εξισώσεις

1951, Υπόθεση της κοσμικής υπέρθεσης δύο οργονοενεργειακών ρευμάτων ως βάση δημιουργίας των τυφώνων και των γαλαξιών

1947-51, Αποτελέσματα της οργονοενέργειας κατά της πυρηνικής ακτινοβολίας (Πείραμα Oranur)

1951-1952, Ανακάλυψη της DOR (Θανατηφόρας οργονοενέργειας) και καθορισμός των ιδιοτήτων της, συμπεριλαμβανόμενης και μιας χαρακτηριστικής τοξικότητας (αρρώστεια DOR)

1951-54, Προσδιορισμών του Melanor, Orite, Brownite, Orene· πρώτες προσπάθειες για μια προ-ατομική χημεία

1952-55, Χρήση “αντίστροφου” οργονομικού δυναμικού για την αφαίρεση της DOR από την ατμόσφαιρα, την διάλυση νεφών και τον έλεγχο του καιρού

1954-55, Θεωρία της δημιουργίας ερήμου στη φύση και στον άνθρωπο (συγκινησιακή πανούκλα) και επίδειξη της αντιστρεψιμότητας (OROP Desert Ea και ο ιατρικός διαλύτης DOR)

1954-55, Θεωρία της αρρώστιας βασισμένη στη συγκέντρωση DOR στους ιστούς

1950-57, Εξισώσεις της βαρύτητας και της αντιβαρύτητας

1951-57, Ανάπτυξη και πρακτική εφαρμογή της Κοινωνικής Ψυχιατρικής

4

Στη Νέα Υόρκη, στις 23 Αυγούστου του 1956, η FDA

επέβλεψε το κάψιμο αρκετών τόνων εκδόσεων του Reich σε έναν κλίβανο σκουπιδιών της πόλης, ανάμεσα στις οποίες ήταν και τίτλοι που έπρεπε με την δικαστική απόφαση μόνο να έχουν απαγορευτεί. Ανάμεσα στα αντικείμενα που κάηκαν ήταν:

Orgone Energy Bulletin (12,189 αντίτυπα)

International Journal of Sex Economy and Orgone Research (6,261 αντίτυπα)

Emotional Plague Versus Orgone Biophysics (2,900 αντίτυπα)

Annals of the Orgone Institute (2,976 αντίτυπα)

The Oranur Experiment (872 αντίτυπα)

Η ανάλυση του χαρακτήρα

Κοσμική Υπέρθεση

Αιθέρας, Θεός και Διάβολος

Άκου Ανθρωπάκο

Άνθρωποι σε μπελάδες

Η Βιοπάθεια του Καρκίνου

Η Λειτουργία του Οργασμού

Η Μαζική Ψυχολογία του Οργασμού

Η Δολοφονία του Χριστού

Η Σεξουαλική Επανάσταση

…και μέχρι σήμερα τα βιβλία του Ραιχ στην Αμερική είναι απαγορευμένα. Γιατί να είναι απαγορευμένα, ΧΩΡΙΣ να έχουν κατάλληλα μελετηθεί ΠΡΙΝ απορριφθούν; Γιατί άραγε;

ΠΗΓΗ miastala.com

http://miastala.com/s/archives/17755

Η ομάδα αίματος προδιαθέτει τον οργανισμό για συγκεκριμένες παθήσεις

Το αίμα που κυλά στις φλέβες και τις αρτηρίες μας δεν μεταφέρει απλώς οξυγόνο στους ιστούς. Νέες έρευνες δείχνουν ότι, ανάλογα με την ομάδα στην οποία ανήκει, προδιαθέτει τον οργανισμό για συγκεκριμένες παθήσεις
 

Είναι δυνατόν η ομάδα του αίματός μας να μας προδιαθέτει για την ανάπτυξη μιας ασθένειας ή αντίθετα να μας προστατεύει από μια άλλη; Οι γιατροί είχαν παρατηρήσει τέτοιες συσχετίσεις από πολύ παλιά, αλλά παρέμεναν πάντοτε σχεδόν ανεκδοτολογικές. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών όμως σύγχρονες μέθοδοι γονιδιωματικής ανάλυσης, αλλά και κλασικού τύπου επιδημιολογικές μελέτες έχουν φέρει στο φως πληθώρα δεδομένων που συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι η ομάδα του αίματός μας σχετίζεται με κάποιες ασθένειες, μεταξύ των οποίων και ο καρκίνος. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα σύνδεσης ομάδας αίματος με ασθένεια προέρχεται από μελέτη αμερικανών επιστημόνων, αφορά τις καρδιοπάθειες και δημοσιεύθηκε στην έγκριτη ιατρική επιθεώρηση «The Lancet» (τεύχος 377, 2011, σελ. 383-392).

Ενα έμφραγμα, πολλά γονίδια
Η γενετική της στεφανιαίας νόσου και των εμφραγμάτων του μυοκαρδίου έχει αποδειχθεί δύσκολη υπόθεση για τους ερευνητές. Παρά το γεγονός ότι οι ασθένειες αυτές σαφώς ενέχουν μια κληρονομική συνιστώσα, η μεταβίβασή τους από γενιά σε γενιά δεν υπακούει στους νόμους του Μέντελ. Ετσι, οι ερευνητές θεωρούν ότι πρόκειται για πολυπαραγοντικές νόσους, για νόσους δηλαδή που προκύπτουν από την αλληλεπίδραση διαφόρων κληρονομήσιμων στοιχείων (διαφορετικές εκδοχές γονιδίων) μεταξύ τους, αλλά και με το περιβάλλον.

Ενα σχετικά νέο εργαλείο μελέτης πολυπαραγοντικών ασθενειών έχει προκύψει μετά την αποκωδικοποίηση του ανθρωπίνου γονιδιώματος: ονομάζεται μελέτη genome – wide association και πρακτικώς συνδέει την εμφάνιση ασθενειών με χαρακτηριστικές αλλαγές σε συγκεκριμένες θέσεις του γονιδιώματος. Βασικό πλεονέκτημα αυτών των μελετών είναι ότι δεν ξεκινούν από καμία υπόθεση. Ο ερευνητής δηλαδή δεν έχει μια υπόθεση την οποία προσπαθεί να αποδείξει, αλλά καλείται μετά το πέρας της μελέτης να δημιουργήσει την υπόθεση με βάση τα αποτελέσματα που θα προκύψουν από αυτήν.

Περιττό να πούμε ότι οι επιστήμονες που ασχολούνται ερευνητικά με την καρδιολογία έσπευσαν να αξιοποιήσουν το εργαλείο αυτό: εννέα διαφορετικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία δεκαετία εντόπισαν 14 γενετικές θέσεις, οι οποίες σχετίζονται με την ανάπτυξη της στεφανιαίας νόσου. Παρ’ όλα αυτά, οι γενετικές θέσεις που εντοπίστηκαν δεν μπορούν να εξηγήσουν περισσότερο από το 15%-20% της κληρονομικότητας της νόσου που αποτελεί πρώτο βήμα προς το έμφραγμα. Οι ειδικοί δεν αιφνιδιάστηκαν από το μικρό ποσοστό: ο δρόμος από μια κανονική αρτηρία ως το έμφραγμα είναι μακρύς και περιλαμβάνει μια σειρά παθολογικές διαδικασίες (από την αρχή σχηματισμού των αθηρωματικών πλακών, την αύξησή τους, τη ρήξη τους, τη θρόμβωση και τελικώς τη στέρηση οξυγόνου από τον καρδιακό ιστό). Είναι αναμενόμενο λοιπόν καθεμία από αυτές να έχει διαφορετική γονιδιακή ρύθμιση.

Το ΑΒΟ στην καρδιολογία
Αυτό ακριβώς θέλησαν να μελετήσουν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια: Είναι άραγε διαφορετικοί οι γενετικοί παράγοντες που προδιαθέτουν για τη στεφανιαία νόσο από αυτούς που προδιαθέτουν για το έμφραγμα; Προκειμένου να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα επέλεξαν προσεκτικά τους εθελοντές των οποίων το γονιδίωμα θα εξέταζαν και πραγματοποίησαν δύο μελέτες: στην πρώτη συνέκριναν ασθενείς με στεφανιαία νόσο με υγιείς εθελοντές (οι στεφανιαίες αρτηρίες των οποίων εξετάστηκαν με αγγειογραφία προκειμένου να διαπιστωθεί ότι όντως δεν έφεραν αθηρωματικές πλάκες), ενώ στη δεύτερη συνέκριναν ασθενείς με στεφανιαία νόσο που έπαθαν έμφραγμα με ασθενείς με στεφανιαία νόσο αλλά χωρίς έμφραγμα. Διαπίστωσαν ότι διαφορετικοί γονιδιακοί τόποι σχετίζονταν με την ύπαρξη αθηρωματικής πλάκας και διαφορετικοί με τα εμφράγματα: έτσι, η παρουσία μια συγκεκριμένης εκδοχής του γονιδίου ADAMTS7 προδιαθέτει για τη δημιουργία αθηρωματικής πλάκας, αλλά δεν σχετίζεται με τα εμφράγματα. (Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η πρωτεΐνη που κωδικοποιείται από το γονίδιο ADAMTS7 πιθανότατα επιδρά στο μέγεθος των αθηρωματικών πλακών αλλά όχι στη σταθερότητά τους). Επίσης, διαπίστωσαν ότι το γονίδιο ΑΒΟ σχετίζεται με τα εμφράγματα σε ένα περιβάλλον αθηρωμάτωσης, χωρίς όμως να έχει σχέση με την αθηρωμάτωση αυτή καθαυτή. 

Σπάνια τα εμφράγματα στην ομάδα Ο
Οπως είναι γνωστό, όμως, το γονίδιο ABO καθορίζει τις ομάδες αίματος. Ειδικότερα, το γονίδιο κωδικοποιεί τη σύνθεση δύο πρωτεϊνών της τρανσφεράσης Α (α 1-3-Ν-ακετυλ-γαλακτοζαμυνίλο τρανσφεράση) και της τρανσφεράσης Β (α 1-3-γαλακτοζυλοτρανσφεράση), οι οποίες «ντύνουν» με σάκχαρα επιφανειακές πρωτεΐνες της επιφάνειας των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Μια μετάλλαξη του γονιδίου έχει ως αποτέλεσμα να μη δημιουργείται λειτουργική τρανσφεράση και τα άτομα που τη φέρουν ανήκουν στην ομάδα αίματος Ο.

Η μειωμένη δράση γλυκοζυλοτρανσφεράσης σε άτομα της ομάδας αίματος Ο είχε ως αποτέλεσμα «τη μείωση του κινδύνου για έμφραγμα σε περιβάλλον στεφανιαίας νόσου, ενώ ταυτόχρονα προστάτευε ενάντια σε θρομβοεμβολή», όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στο άρθρο των αμερικανών επιστημόνων. Με άλλα λόγια, από την εργασία των ερευνητών του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια προέκυψε ότι τα άτομα της ομάδας αίματος Ο είναι προστατευμένα από εμφράγματα σε σχέση με άτομα των άλλων ομάδων, ακόμη και αν έχουν εμφανίσει στεφανιαία νόσο.

Το να σχετίζονται οι ομάδες αίματός μας με τα εμφράγματα φαίνεται λογικό, δεδομένου ότι οι θρομβώσεις συμβαίνουν στο αίμα. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια οι ομάδες αίματος εμφανίζουν συσχετίσεις με μια σειρά ασθενειών χωρίς να είναι προφανής η αιτιολογία. Ετσι, ο παγκρεατικός καρκίνος, ο γαστρικός καρκίνος, τα πεπτικά έλκη, ο επιθηλιακός καρκίνος των ωοθηκών, ο καρκίνος του δέρματος, αλλά και η υπογονιμότητα εμφανίζονται να έχουν σχέση με την ομάδα του αίματός μας. 

Ζωτικός ρόλος στο πάγκρεας
Ο συσχετισμός του καρκίνου του παγκρέατος με τις ομάδες αίματος δεν είναι καινούργιος: επιδημιολογικές μελέτες, οι οποίες καταδεικνύουν ότι τα άτομα της ομάδας αίματος Ο εμφανίζουν τη νόσο σε μικρότερα ποσοστά από τις υπόλοιπες ομάδες, υπάρχουν από τη δεκαετία του 1950. Ωστόσο μόλις τα τελευταία χρόνια κατέστη δυνατή η περαιτέρω διερεύνηση και επαλήθευση αυτού του φαινομένου. Στις 2 Αυγούστου 2009 αμερικανοί ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου δημοσίευσαν στην επιθεώρηση «Nature Genetics» άρθρο που επαλήθευε τις παλαιότερες μελέτες. Ειδικότερα, πραγματοποιώντας μια genome-wide association μελέτη, στην οποία αναζητούσαν ποικιλομορφίες στα γονιδιώματα 2.457 ασθενών με καρκίνο του παγκρέατος και 2.654 υγιών εθελοντών, διαπίστωσαν ότι όντως τα άτομα της ομάδας Ο είναι σχετικά προστατευμένα από τη νόσο σε σχέση με άτομα των υπόλοιπων ομάδων.

Μια δεύτερη μελέτη και πάλι αμερικανών επιστημόνων του Ινστιτούτου για τον Καρκίνο Dana-Farber προσδιόρισε ότι σε σχέση με άτομα της ομάδας Ο τα άτομα της ομάδας Α είχαν 32% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του παγκρέατος, τα άτομα της ομάδας ΑΒ 51% περισσότερες πιθανότητες και τα άτομα της ομάδας Β 72% περισσότερες. Με δεδομένο ότι οι πρωτεΐνες που ντύνουν με σάκχαρα την επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων επιτελούν την ίδια λειτουργία και στα παγκρεατικά κύτταρα, η συσχέτιση της ομάδας αίματος και του κινδύνου εμφάνισης της νόσου δεν είναι αξιοπερίεργη.

Ωστόσο οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα προαναφερθέντα ευρήματα δεν είναι τόσο σημαντικά ώστε να χρησιμοποιηθεί η ομάδα αίματος ως προγνωστικός δείκτης εμφάνισης της νόσου. Η αληθινή τους αξία έγκειται στο γεγονός ότι δείχνουν στους επιστήμονες ποιες ερευνητικές οδούς πρέπει να ακολουθήσουν για να διαλευκάνουν την αιτιολογία της νόσου. Προς το παρόν, πάντως, οι αμερικανοί ερευνητές τονίζουν ότι αποτελέσματα σαν και αυτά, όσο και αν δείχνουν ενδιαφέροντα, δεν είναι αρκετά για να αποδείξουν μια αληθινή σχέση μεταξύ της ομάδας αίματος και του καρκίνου του παγκρέατος. Πιθανότατα, λένε, το γονίδιο ΑΒΟ δεν είναι παρά ένας δείκτης για την παρουσία άλλων γονιδίων στην ίδια γειτονιά, που συνδέονται αμεσότερα με αυτό το είδος καρκίνου και… περιμένουν να ανακαλυφθούν.

 Πιο ευάλωτο δέρμα
Αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του δέρματος και ειδικότερα βασικοκυτταρικό και ακανθοκυτταρικό καρκίνο του δέρματος εμφανίζουν τα άτομα της ομάδας αίματος Ο, σύμφωνα με μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Αντίθετα, το μελάνωμα, η επιθετικότερη μορφή καρκίνου του δέρματος, δεν φάνηκε να σχετίζεται με τις ομάδες αίματος. Οι αμερικανοί ερευνητές μελέτησαν δεδομένα που αφορούσαν 70.650 γυναίκες και 24.820 άνδρες, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν ιατρικά για δεκαετίες (οι γυναίκες ήταν νοσοκόμες και οι άνδρες προσωπικό νοσοκομείων). Κατά τη διάρκεια της μελέτης 685 άτομα εμφάνισαν μελάνωμα, 1533 ακανθοκυτταρικό καρκίνο του δέρματος και 19.860 βασικοκυτταρικό καρκίνο του δέρματος. Χρησιμοποιώντας μαθηματικά μοντέλα που επιτρέπουν τον υπολογισμό του κινδύνου οι αμερικανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα που δεν ανήκαν στην ομάδα Ο είχαν 14% μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης ακανθοκυτταρικού και 4% μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης βασικοκυτταρικού καρκίνου. Τα αποτελέσματά τους δημοσιεύθηκαν στη διαδικτυακή επιθεώρηση «PlosOne» και, όπως τονίζεται στο άρθρο τους, θα απαιτηθεί περαιτέρω έρευνα προκειμένου να καθοριστούν οι μηχανισμοί μέσω των οποίων οι ομάδες αίματος επιδρούν στην εμφάνιση των εν λόγω καρκίνων του δέρματος.

 Εμπλοκή και στις ωοθήκες
Από τον ίδιο πληθυσμό γυναικών (τις νοσοκόμες που έλαβαν μέρος σε εκτενή επιδημιολογική μελέτη) αντλήθηκαν τα δεδομένα που αφορούν τον συσχετισμό του επιθηλιακού καρκίνου των ωοθηκών και των ομάδων αίματος. Ειδικότερα, μεταξύ 49.153 γυναικών που παρακολουθήθηκαν για μία δεκαετία 234 ανέπτυξαν καρκίνο των ωοθηκών. Οι αμερικανοί ερευνητές που πραγματοποίησαν τη μελέτη χρησιμοποίησαν κατάλληλα μαθηματικά μοντέλα για να υπολογίσουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου με βάση την ομάδα αίματος των ασθενών. Σύμφωνα με το άρθρο τους, το οποίο δημοσιεύθηκε τον περασμένο Ιανουάριο στην επιθεώρηση «International Journal of Cancer», «η παρουσία του αντιγόνου Β σχετίζεται θετικά με την εμφάνιση καρκίνου των ωοθηκών, ενώ η ομάδα αίματος Α δεν έδειξε παρόμοια συσχέτιση. Πιο εκτεταμένες έρευνες απαιτούνται για την επιβεβαίωση της συσχέτισης, αλλά και για να διερευνηθούν οι μηχανισμοί μέσω των οποίων η ομάδα αίματος μπορεί να συμβάλει στον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών». 

Εμμεσος ρόλος στο γαστρεντερικό
Μια μελέτη διάρκειας 35 ετών, στην οποία αξιοποιήθηκαν δεδομένα που αφορούσαν 1.089.022 άτομα, πραγματοποιήθηκε από σουηδούς ερευνητές του Ινστιτούτου Καρολίνσκα προκειμένου να εξετασθεί η πιθανή σχέση της ομάδας αίματος με τον γαστρικό καρκίνο και τα πεπτικά έλκη. Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο των σουηδών επιστημόνων, το οποίο δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «American Journal of Epidemiology», τα δεδομένα συγκεντρώθηκαν από τα σουηδικά και δανέζικα αρχεία των εθελοντών αιμοδοτών. Στο διάστημα των 35 ετών υπήρξαν 688 γαστρικοί καρκίνοι και 5.667 πεπτικά έλκη. Η στατιστική ανάλυση έδειξε ότι τα άτομα της ομάδας αίματος Α είχαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης γαστρικών καρκίνων, ενώ τα άτομα της ομάδας Ο είχαν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης πεπτικών ελκών. Αναφερόμενος στα ευρήματα της ερευνητικής ομάδας του ο δρ Gustaf Edgren σημείωσε ότι η συσχέτιση δεν μπορεί να θεωρηθεί σχέση αιτίου – αιτιατού, προσθέτοντας: «Θα μπορούσε π.χ. να σημαίνει ότι τα άτομα της ομάδας Α είναι περισσότερο ευαίσθητα σε παράγοντες κινδύνου για γαστρικούς καρκίνους, όπως είναι το κάπνισμα, το αλκοόλ ή τα αντιφλεγμονώδη μη στεροειδή φάρμακα. Αντίστοιχα, μπορεί τα άτομα της ομάδας Ο να είναι περισσότερο ευαίσθητα στο ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, το οποίο προκαλεί τα πεπτικά έλκη». 

Παράγοντας γονιμότητας
Η ικανότητα μιας γυναίκας να συλλάβει μετά την ηλικία των 35 ετών φαίνεται ότι σχετίζεται και με την ομάδα αίματός της. Αυτό προέκυψε από μελέτη αμερικανών επιστημόνων του Πανεπιστημίου Yale και του Ιατρικού Κολεγίου Albert Einstein της Νέας Υόρκης, η οποία παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής. Οι ερευνητές μελέτησαν 560 γυναίκες μέσης ηλικίας 35 ετών, οι οποίες προσπαθούσαν να τεκνοποιήσουν με τη βοήθεια τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Διαπίστωσαν ότι όσες από αυτές ανήκαν στην ομάδα αίματος Ο είχαν μεγαλύτερα ποσά της ορμόνης FSH (folllicle-stimulating hormone), η οποία αποτελεί ένδειξη της ποσότητας και της ποιότητας των ωαρίων που διαθέτει μια γυναίκα (όσο μεγαλύτερα τα επίπεδα της FSH τόσο μικρότερες οι πιθανότητες σύλληψης). Αν και τα προαναφερθέντα αποτελέσματα κρίθηκαν ενδιαφέροντα από την επιστημονική κοινότητα, καθόλου δεν παρέχουν απόδειξη για τη μειωμένη ικανότητα τεκνοποίησης των γυναικών που ανήκουν στην ομάδα Ο. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η μελέτη θα πρέπει να επαναληφθεί και σε αυτή να συμπεριληφθούν γυναίκες του γενικού πληθυσμού και όχι μόνο όσες κατά τεκμήριο αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας (αφού επελέγησαν από κλινικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής).

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΑΒΟ. Το αίμα είναι ένας σύνθετος ιστός με πολλούς κυτταρικούς τύπους και πλήθος πρωτεΐνες. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια του αίματος φέρουν στην επιφάνειά τους πρωτεΐνες, οι οποίες ονομάζονται συγκολλητινογόνα (στην ουσία πρόκειται για αντιγόνα). Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τύποι συγκολλητινογόνων: οι Α και Β. Οι ομάδες αίματος προκύπτουν από την ταυτότητα των συγκολλητινογόνων στην επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων: άτομα της ομάδας Α φέρουν συγκολλητινογόνα Α, άτομα της ομάδας Β φέρουν συγκολλητινογόνα Β, άτομα της ομάδας ΑΒ φέρουν και τους δύο τύπους συγκολλητινογόνων, ενώ άτομα της ομάδας Ο δεν φέρουν κανένα.

Τα συγκολλητινογόνα στην επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων συντίθενται με τη βοήθεια δύο διαφορετικών ενζύμων, τα οποία με τη σειρά τους κωδικοποιούνται από δύο διαφορετικές «εκδοχές» (αλληλόμορφα στη γλώσσα των βιολόγων) του ίδιου γονιδίου. Το γονίδιο ονομάζεται ΑΒΟ και η τρίτη εκδοχή του είναι μεταλλαγμένη με τρόπο που απαγορεύει τη σύνθεση λειτουργικού ενζύμου. Η απουσία ενζύμου εξηγεί και την απουσία συγκολλητινογόνων στα άτομα της ομάδας Ο.

ΠΗΓΗ

Σχετικά:

Τα 4’ που ανατρέπουν τη Φυσική

Στην καθημερινή ζωή, για μια καθυστέρηση  τεσσάρων λεπτών «δεν χάνεται ο κόσμος», στον χώρο της κοσμολογίας όμως  προκαλούνται σοβαρές αναταράξεις, καθώς ενδέχεται να ανατραπεί σημαντικό μέρος  των επιστημονικών δεδομένων. Τον περασμένο μήνα το τηλεσκόπιο MAGIC ακτίνων  γάμμα στο Λας Πάλμας των Καναρίων Νήσων κατέγραψε για πρώτη φορά μια απόκλιση  τεσσάρων λεπτών στο μακρύ ταξίδι φωτονίων υψηλής και χαμηλότερης ενέργειας από  τον γαλαξία Markarian 501 που απέχει από τη Γη μισό δισεκατομμύριο έτη φωτός. Τι  πρακτικά σημαίνει αυτή η μικρή αργοπορία στην άφιξη των φωτονίων; Οτι η ταχύτητα  του φωτός την οποία ο Αϊνστάιν θεώρησε ως σταθερή για να διατυπώσει την περίφημη  εξίσωση E=mc2 μπορεί να μην είναι και τόσο σταθερή και κατά συνέπεια συνολικά η  Θεωρία της Σχετικότητας που καθόρισε επί εκατό και πλέον χρόνια την εικόνα του  ανθρώπου για το Σύμπαν να επιδέχεται τεκμηριωμένων, πλέον, αμφισβήσεων.Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και ιδιαίτερα ευχάριστες, διότι αφ’ ενός δίνουν νέα  ώθηση -εάν αποδειχθούν οριστικά- στην επιστημονική έρευνα και αφ’ ετέρου διότι  δικαιώνεται σε πρώτη φάση μια προ δεκαετίας θεωρητική προσέγγιση την οποία  συνυπέγραφε τριμελής ομάδα επιστημόνων, δύο εκ των οποίων είναι Ελληνες. Ο  Δημήτρης Νανόπουλος του Πανεπιστημίου του Τέξας και ο Νικόλαος Μαυρόματος του  λονδρέζικου Kings College. Ο τρίτος της επιστημονικής ομάδας είναι ο Αγγλος Τζων  Ελλις από το Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών της Ευρώπης (CERN).

Οι τρεις  επιστήμονες υποστήριξαν ότι η ταχύτητα του φωτός εξαρτάται από τη συχνότητα. Μια  πιθανή αλλαγή της μπορεί να ανιχνευθεί μόνο μέσω του φωτός που προέρχεται από  αντικείμενα πολύ μακριά από τη Γη και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν είχε έως  τώρα παρατηρηθεί. Ενας τρόπος για την επαλήθευση της «σχετικής» τιμής της  ταχύτητας του φωτός είναι η ανίχνευση φωτονίων διαφορετικών συχνοτήτων που  εκπέμπονται ταυτόχρονα από μακρινούς γαλαξίες. Σύμφωνα με τη θεωρία των τριών, οι χρόνοι άφιξης στη Γη των φωτονίων υψηλότερης συχνότητας θα πρέπει να είναι  μεγαλύτεροι από αυτούς των φωτονίων χαμηλότερης συχνότητας, αντίθετα με την  προσέγγιση του Αϊνστάιν που πίστευε ότι η άφιξή τους θα ήταν ταυτόχρονη.

Η ανακοίνωση των μετρήσεων του τηλεσκοπίου MAGIC δικαιώνει την ομάδα Νανόπουλου  προκαλώντας παράλληλα πραγματική αναστάτωση στην επιστημονική κοινότητα, με την  είδηση να κάνει τον γύρο του κόσμου και να αποτελεί το κεντρικό θέμα συζήτησης  και ανταλλαγής απόψεων στα καλύτερα blog κοσμολογίας. «Εάν οι τιμές που δίνει το  τηλεσκόπιο MAGIC είναι πραγματικές, τότε μιλάμε για μια επιστημονική ανακάλυψη  Βραβείου Νόμπελ» σχολίασε σε σχετικό δημοσίευμα του περιοδικού New Scientist o αστροφυσικός του Πανεπιστημίου της Οχφόρδης Subir Sarkar, ενώ ο ειδικός στη  θεωρία των υπερχορδών Joe Polchinski του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας τόνισε  ότι «εάν τα αποτελέσματα είναι ακριβή, θα πρόκειται για έναν σεισμό στον κόσμο  της επιστήμης», προσθέτοντας παράλληλα ότι η θεωρία των υπερχορδών θα  αποδεικνυόταν πλήρως λανθασμένη.

Η «Κ» επικοινώνησε με τον κ. Δημήτρη  Νανόπουλο προκειμένου να μας μιλήσει για τις πολύ σημαντικές εξελίξεις που  καταγράφονται και στις οποίες ο ίδιος και οι συνεργάτες του είναι  πρωταγωνιστές.

«Ο άνθρωπος θα μπορέσει να ερμηνεύσει τον  κόσμο»

– Τέσσερα λεπτά μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο της  Φυσικής;

– Στο πλαίσιο του πειραματικής παρατήρησης φωτονίων από το  τηλεσκόπιο «Magic» που προέρχονταν από τον γαλαξία Markarian 501, καταγράφηκαν  φωτόνια που φθάνουν με τέσσερα λεπτά καθυστέρηση. Τα περίφημα τέσσερα λεπτά… Φανταστείτε ότι τα συγκεκριμένα φωτόνια ξεκίνησαν πριν από μισό δισεκατομμύριο  έτη φωτός σε μια περίοδο που δεν γνωρίζουμε επακριβώς σε ποιο στάδιο βρισκόταν η  εξέλιξη της ζωής πάνω στη Γη. Ξεκίνησαν από τότε για να τα παρακολουθήσουμε  εμείς σήμερα, και υπό αυτή την έννοια είναι εντυπωσιακό ακόμη και για εμάς που  ασχολούμαστε με το σύμπαν.

Η συγκεκριμένη μέτρηση του τηλεσκοπίου είναι  απολύτως πραγματική, δεν επιδέχεται δηλαδή καμία αμφισβήτηση ως προς την  ορθότητά της και είναι ευχάριστο ότι κανείς δεν έχει αμφισβητήσει την εγκυρότητά  της. Απομένει ωστόσο να γίνει η επαλήθευσή της σε μια επόμενη μέτρηση και για να  είμασε απόλυτα σίγουροι ότι τα φωτόνια ξεκίνησαν την ίδια στιγμή. Εάν δεν  ξεκίνησαν ταυτόχρονα θα ήταν ένα… «βρώμικο κολπάκι» της Φύσης, ωστόσο τα πάντα  είναι πιθανά σε αυτό τον κόσμο. Εάν πάντως παρατηρήσουμε και σε μια άλλη ομάδα  φωτονίων διαφορετικών ενεργειών διαφορά στον χρόνο, τότε δεν μας σταματάει  κανείς!

Θα αλλάξουμε τα βιβλία

– Αναγνωρισμένης αξίας και προσφοράς συνάδελφοί σας στο εξωτερικό κάνουν λόγο για  ανακάλυψη επιπέδου Νομπέλ και για πολλές ανατροπές στα επιστημονικά  δεδομένα.

– Το έχω ακούσει. Θα έλεγα ότι θα χρειαστεί να αλλάξουμε τα  βιβλία της Φυσικής εάν η θεωρία μας είναι σωστή. Πρέπει, όμως, να είμαστε  προσγειωμένοι. Εχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε μπροστά μας. Διάβασα αυτές τις  δηλώσεις και χαίρομαι πραγματικά, κυρίως γιατί αντιμετώπισαν πολύ θετικά την  ανακοίνωση της ομάδας μας, χωρίς εμπάθειες και ζήλιες. Λόγω συναδελφικού ίσως  ανταγωνισμού, θα μπορούσαν να πουν ότι είναι ανοησίες. Αλλά φαίνεται ότι έχει  χτυπήσει καμπανάκι στα επιστημονικά κέντρα της κοσμολογίας. Εάν λοιπόν η θεωρία  μας είναι σωστή, οδεύουμε ολοταχώς προς διάφορες ανατροπές.

Η βασικότερη  αφορά γενικά τη θεωρία της Σχετικότητας, ξεκινώντας από την Ειδική θεωρία της  Σχετικότητας. Η βασική παραδοχή της θεωρίας του Αϊνστάιν είναι ότι η ταχύτητα  του φωτός είναι σταθερή. Εμείς λέμε ότι η ταχύτητα εξαρτάται από τη συχνότητα  του φωτός, χωρίς να αρνούμαστε το σύνολο της θεωρίας. Γίνονται όμως θεμελιακές  αλλαγές και ο περιβόητος τύπος E=mc2 αλλάζει. H ταχύτητα του φωτός παραμένει  σταθερά ως προς τον χρόνο και τον χώρο, εξαρτάται όμως από τη συχνότητα. Η  Γενική θεωρία της Σχετικότητας, η οποία περιέχει σαν βασικό συστατικό της την  Ειδική θεωρία της Σχετικότητας, προφανώς θα υποστεί αλλαγές, διότι είναι η κατ’ εξοχήν θεωρία που μας περιγράφει το σύμπαν, δηλαδή την κοσμολογία. Αρα πάμε για  αλλαγές στην κοσμολογία.

– Υπήρξε κάποια συγκεκριμένη αφορμή για να  αμφισβητήσετε εσείς και οι συνεργάτες σας τη σταθερή τιμή της ταχύτητας του  φωτός;

– Γνωρίζαμε ότι συνολικά η θεωρία της Σχετικότητας χρήζει  αλλαγών. Ηταν ξεκάθαρο σε όλους εκείνους που έχουν ανοιχτό μυαλό. Δεν μας ήρθε, λοιπόν, ξαφνικά να δούμε πώς συνδέεται η συχνότητα με την ταχύτητα του φωτός. Οι  δικές μας θεωρητικές προσεγγίσεις έγιναν περίπου δέκα χρόνια πριν, όταν  δουλεύαμε πάνω στη θεωρία των υπερχορδών. Είχαν μάλιστα δημοσιευτεί στο  περιοδικό «Nature», μαζί με ένα editorial πάνω στην ανακοίνωσή μας. Αναπτύξαμε  μια συγκεκριμένη ερμηνεία της θεωρίας των υπερχορδών για να μελετήσουμε τα  κοσμολογικά της δεδομένα. Καταλήξαμε αφενός στο συμπέρασμα της μεταβολής της  ταχύτητας του φωτός με τη συχνότητα και επίσης σε μια θεωρητική προσέγγιση της  σκοτεινής ενέργειας, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των τελευταίων ετών. Ολα  αυτά συνδέονται αυξάνοντας τις δυνατότητές μας για πιο σωστή εικόνα του  κόσμου.

Να κοιτάξουμε τη Φύση

– Πρακτικά, τι θα σήμαινε η ανατροπή της θεωρίας της Σχετικότητας; Τι μπορεί να  περιμένει η ανθρωπότητα από μια νέα αντίληψη του σύμπαντος;

– Οι  ανατροπές οι οποίες γίνονται είναι στην πραγματικότητα επεκτάσεις της γνώσης  μας. Στηριζόμαστε στις υπάρχουσες θεωρίες, αλλά η γνώση επεκτείνεται. Αυτό που  πρέπει να καταλάβουν όλοι και ειδικά οι νεότερες γενιές είναι αυτό που  υποστήριζαν οι αρχαίοι Ελληνες. Οτι μπορούμε να κοιτάξουμε τη Φύση κατάματα και  να την ερμηνεύσουμε. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο άνθρωπος μπορεί να δώσει μια  ερμηνεία αυτού που λέμε σύμπαν. Πώς, δηλαδή, εμφανίστηκε, πώς εξελίχθηκε και πού  πηγαίνει. Και νομίζω ότι δεν υπάρχει ανθρώπινο ον, είτε είναι στην Αφρική είτε  είναι στη Λαπωνία ή αλλού, που να μη διερωτάται «τι είναι αυτό στο οποίο  ζούμε;». Οδεύουμε προς μια τέτοια απάντηση. Η εξέλιξη που προκύπτει από τις  μετρήσεις στην ταχύτητα του φωτός, είναι ένα ακόμη βήμα προς αυτές τις  απαντήσεις. Δεν θέλω να πω ότι θα έχουμε την τελική εικόνα του κόσμου, αλλά  σίγουρα θα είναι πιο καθαρή και πιο πλήρης. Η δική μας γενιά είναι τυχερή γιατί  βιώνει πρωτόγνωρες εξελίξεις. Ζούμε σε μια εποχή πιο επαναστατική, σημαντικότερη  και από αυτή του Νεύτωνα ή του Γαλιλαίου. Με τις εξελίξεις που καταγράφονται  στην επιστήμη, πιστεύω ακράδαντα ότι η εποχή μας θα χαρακτηριστεί στο μέλλον ως  κοσμοϊστορική…

Για την Ελλάδα…

– Τι  σκέφτεσθαι τώρα που η διεθνής επιστημονική κοινότητα έχει βάλει στο μικροσκόπιο  τις ιδέες σας;

– Το γεγονός ότι για πρώτη φορά μετρήθηκε η διαφορά  στην ταχύτητα του φωτός με ικανοποιεί. Τι άλλο μπορεί να ονειρευτεί ένας  επιστήμονας; Αυτή τη στιγμή, όλα τα τηλεσκόπια του πλανήτη κάνουν μετρήσεις της  ταχύτητας των φωτονίων. Χρειάζεται όμως να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας.

Ενα ακόμη γεγονός που με κάνει ιδιαίτερα χαρούμενο είναι ότι μέσα σε αυτή την  επιστημονική ιστορία πρωταγωνιστές είναι και δύο Ελληνες. Δεν είμαι εθνικιστής  με την αρνητική έννοια που συνήθως αποδίδεται στη λέξη, αλλά πολλές φορές  αισθάνομαι να με γεμίζει η γνωστή φράση της Βούλας Πατουλίδου όταν κέρδισε το  χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης. Μέσα από την παραγωγή έργου οι  Ελληνες επιστήμονες δυναμώνουν τη φήμη της πατρίδας τους στο εξωτερικό.

Θα ξαναγραφτεί όλη η Φυσική;

Εάν τελικά αποδειχτεί ότι η ταχύτητα  του φωτός δεν είναι σταθερή, τότε κλονίζονται σοβαρά όλα όσα γνωρίζαμε από τη  Γενική θεωρία της Σχετικότητας και την κβαντική φυσική, και η Φυσική θα πρέπει  να ξαναγραφεί από την αρχή προσεγγίζοντας το διαχρονικό όνειρο, το Ιερό  Δισκοπότηρο, δεκάδων φυσικών επιστημόνων για τη δημιουργία της Θεωρίας των  Πάντων.

Η Γενική θεωρία της Σχετικότητας μας λέει ότι ζούμε σ’ έναν  τετραδιάστατο χωροχρόνο, ο οποίος καμπυλώνεται ανάλογα με τη μάζα που βρίσκεται  μέσα του. Μπορούμε να φανταστούμε τον χωροχρόνο σαν ένα τεντωμένο σεντόνι, στο  κέντρο του οποίου τοποθετούμε μια μπάλα· το σεντόνι θα στρεβλωθεί και θα κάνει  κοιλώματα. Ετσι και ο χωροχρόνος· με την παρουσία μάζας στρεβλώνεται και όσο  μεγαλύτερη είναι η μάζα, τόσο μεγαλύτερη είναι και η στρέβλωση.

Η  κβαντική φυσική είναι μια αξιωματικά θεμελιωμένη φυσική θεωρία, που αναπτύχθηκε  με σκοπό την ερμηνεία φαινομένων που η νευτώνεια μηχανική αδυνατούσε να  περιγράψει. Η κβαντομηχανική περιγράφει τη συμπεριφορά της ύλης στο μοριακό, ατομικό και υποατομικό επίπεδο.

Ο όρος κβάντο (quantum, μικρή ποσότητα – προέρχεται από τη λέξη quantus που στα Λατινικά σημαίνει πόσο) αναφέρεται σε  διακριτές μονάδες που χαρακτηρίζουν συγκεκριμένες φυσικές ποσότητες, όπως η  ενέργεια ενός ατόμου ύλης σε κατάσταση ηρεμίας.

Λεξιλόγιο όρων

Ειδική θεωρία Σχετικότητας. Αλλαξε ριζικά τις έννοιες του χώρου, του χρόνου, της μάζας και της ενέργειας. Συμπληρώνει τους νόμους κίνησης του Νεύτωνα, ώστε  να ισχύουν και σε ταχύτητες κοντά στην ταχύτητα του φωτός.

Γενική θεωρία  της Σχετικότητας. Ουσιαστικά είναι μια νέα μακροσκοπική θεωρία της βαρύτητας. Αντικατέστησε το έργο του Νεύτωνα. Μαζί με την Ειδική θεωρία της Σχετικότητας  και τη θεωρία της Κβαντομηχανικής χαρακτήρισαν τη Φυσική του 20ού αιώνα.

Η Θεωρία των Υπερχορδών. Αποτελεί ένα ιδιαίτερα εξελιγμένο μαθηματικό μοντέλο  φτιαγμένο ώστε να περιγράφει τον τρόπο λειτουργίας του μικρόκοσμου, του  μακρόκοσμου, του χώρου, του χρόνου, όλων των στοιχειωδών σωματιδίων, αλλά και  όλων των φυσικών δυνάμεων. Μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει πειραματική επαλήθευση  της θεωρίας.

Φωτόνιο. Είναι ένα κβάντο της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (ενέργειας), ο φορέας της ηλεκτρομαγνητικής δύναμης.

Συχνότητα. Ο αριθμός  των επαναλήψεων ενός γεγονότος στη μονάδα του χρόνου.

Συνέντευξη στον Σπυρο Καραλη
Πηγή: Καθημερινή

Πηγή:  http://www.ellinikoarxeio.com/2011/10/nanopoulos-speed-of-light.html#ixzz1baPccNZZ

Αρέσει σε %d bloggers: